βουταω την ανασα μου και το ποδηλατο μου

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
γιατι αλλο βαρεθηκα μοναχος να γυριζω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
τη πεινασμενη λυπη μου με εμενα να ταΐζω

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
βαρεθηκα το γελιο μου αλλο να ξεψειριζω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
ελευθερος που περπατω μα αιχμάλωτος μυριζω

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
γιατι αλλο βαρεθηκα το σκλαβο για να κανω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
να παιζω παντα μονος μου κι ολο εγω να χανω

βαρεθηκα για να γυρνω- μαζευω το στανιο μου
βαρεθηκα κι εσενανε που ολο μου λες να παψω
βουταω την ανασα μου και το ποδηλατο μου
και ερχομαι τη πολη σας αποψε για να καψω

η συνταγή

τη συνταγη ακολούθησα που μου ΄πε ο γιατρος
το παγωμενο πιατο μου το τρωω ο φτωχος
να εχω το κεφαλι μου σκυμμένο κΑΙ βουβο
μα παντα η τελευταια μπουκια μου τρωει το λαιμό

ακολουθω τα φαρμακα που εχει η συνταγή
να βλεπω τηλεοραση- να γινω και κουμπι
να παψω αλλα ονειρα στο ξυπνιο μου να κανω
μα κατι μες στο ματι μου με κανει να τα χανω

κι οπως γυρνώ ανισόρροπος μεσα σ ενα κελι
σαν πεινασμένος ψήλος σε πλαστικο σκυλι
με πιανει κατι στο λαιμο που σαν τσιμεντο πήζω
στο διαολο να πας γιατρε τη συνταγη σου σκιζω

τα ματια αφήνω ανοιχτα και αλλο δεν τα κλεινω
γυριζω και ανασκελα επανω για να φτυνω
και τωρα που έγινα καλα κι αρχιζω να πειναω
εσενανε κωλογιατρε  ερχομαι για να φαω

Παλιατσοi ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Ειμαστε ολοι βρωμικοι και ασχημα ντυμενοι

Χωρις ψωμι και ουρανο μα καθαρη καρδια

Ειμαστε ολοι αρρωστοι στον ουρανο θαμμένοι 

Κατω απο τα συννεφα ισως πιο χαμηλα

Δεν ειμαστε ορθοι ποτε ουτε ποτε σκυμμενοι 

Παλιατσοi ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Δεν ημασταν πoτε παιδια πoτε μας και γερόντοι

Δεν γεννηθήκαμε ποτε γι αυτο ειμαστε καλα

Ποτε δεν μας αγαπησαν του τοπου οι αρχοντοι

Ποτε μας δεν διψασαμε γιατι ειμαστε γουλια

Δεν κόλλησε η ανασα μαε ποτε σε καποιο δοντι

Παλιατσοι ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Σκυλια ειμαστε φλεγόμενα μεσα σ αυτη τη πολη

Σκυλιά που μοιαζουνε ομορφα με βρωμικη χαρα

παντα θα ειμαστε η γοιρτη σαν ερχονται οι πονοι

παντα εμεις χορευουμε  γυρω απ τη φωτια

κι οταν τα βραδια δεν μπορεις να παιζεις αλλο μονη

ελα εδω στο τσιρκο μας και εσενα σε χωρα

ποιος τ αστερια ψηλα εχει πεταξει

ποιος τ αστερια ψηλα εχει πεταξει
τοσο ψηλα τοσο ψηλα για να τα χασω
που οσο κι αν απλωνω τα χερια
δεν μπορω-δεν μπορω να τα φτασω

ποιος με πληγες ολόκληρο μ εχει γεμισει
κι ολος μεσα σ αυτες κολυμπαω
λιγο χωρο για μενα ζηταω
ισα -ισα μεσα μου να χωραω

ποιος μου τρωει ολη μου τη χαρα
και την τελευταια σταγονα της πινει
ποιος μου καιει ολη μου τη ζωη
και τη σταχτη απ τη φωτια μου αφηνει

θελω πισω τη ζωη μου
θελω πισω τη κραυγη μου
θελω πισω οτι με κανει να γελαω
θελω πισω τον αερα
θελω πισω την ημερα
που αρχισα να αναπνευω και ν αγαπαω

Αφιερωμένο

χιονιζει εκει στον ουρανο
που ΄χετε παει πλεον ολοι
πειτε μου για να πεχταω
να ρθω και εγω εκει σαν βολι

θα χω γεμισει με φωτια
ολα τα χνωτα μου ως απανω
και θα ρθω σαν γλυκια βροχη
ολους γλυκα να σας ζεστανω

χιονιζει εκει στον ουρανο
που χετε παει πλεον ολοι
για να σας ερθει ζεστασια
βαζω φωτια στη κατω πολη

αγελαστα καθαρματα

με μια ψυχη Πινοκιο
και ιδρωμενη πεινα
ζητατε μ επιτοκιο
κι αλλη απο μενα φτήνια
μα μια σκεψη μοναχα
μου τρωει το μηλιγγι
να χωσω μεσα σας σκατα
βαθια μες το λαρύγγι

αγελαστα καθαρματα
σαν μυγες με κουστουμια
θα εριυον τα χαραματα
να κανουμε τη σουμα
νανουρισμενοι ως εισαστε
θα ρθω για να σας καψω
και ολα οσα σβησατε
απ την αρχη θα γραψω

αγελαστα καθαρματα
σαν μυγες με κουστουμια
θα εριυον τα χαραματα
να κανουμε τη σουμα
θα καψω καθε λεξη σας
τις σκεψεις θα λιανισω
κι ας μονο μια φορα
ελευθερος να ζησω

μαθε να μην πεθαινεις

πλενω τα ματια με ουρανο
και μες το χαμενο κοσμο ψαχνω να σε βρω
και μου λες τι περιμενεις
μαθε να μην πεθαινεις

πινω βροχες απο καπνο
και μες στους αγριους δρομους ψαχνω για να σε βρω
και μου λες για να με βρεις
πρεπει πρωτα να καεις

σπαω το βρωμικο καιρο
και μες τη σαπια πολη ψαχνω να βρω το δραστη
και μου λες για να τον βρεις
πρεπει να γινεις λασπη

κλεινω τα ματια και γελω
ξερω οτι αδικα ψαχνω να σε βρω
και μου λες κοιτα εδω
εσυ ειμαι εγω

ειμαι ενας πιθηκος

εχω ενα πιθηκο μεσα στο στομα
μπροστα στα δοντια καθεται και μου γελα
βαζει τις λεξεις μου μες σε μπουκαλια
και σαν μολοτοφ τις πεταει μακρυα
δεν με αφηνει να τις πιασω 
να χορτασω- να χορτασω να τις πιω και ας ξερασω

εχω ενα πιθηκο μες τη καρδια μου
μεσα της καθεται και ολο μου γελα
ολα τα φυλλα της τα ξεφλουδιζει
και τις αγαπες μου τις κανει μια χαψια
δεν με αφηνει να τις δω 
να τις χορτασω-να χορτασω και μαζι τους να γερασω

εχω ενα πιθηκο μεσα στα χερια
μπροστα στα δαχτυλα μου καθεται γελα
βγαζει τα ματια μου για να μη βλεπω
για να μη βλεπω οτι ομορφο γελα
δεν με αφηνει να γελασω
τα ονειρα μου να χορτασω-να χορτασω-ναχορτασω
μια φορα

εχω ενα πιθηκο μες το κεφαλι
ειμαι ενας πιθηκος
ειμαι εμας πιθηκος
ειμαι ενας πιθηκος

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ καλημερα
παω αμεσως να πιασω δουλεια
παω να πεθανω για να γεμισω
την αδεια σας, πεινασμενη κοιλια

Δοξα το θεο που ειμαι σκλαβος σας

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  θα δουλευω
και περαν απ του κανονικου
μη μου φοβαστε, καθομαι βλεπω
τηλεορασεις- μπουτικ πανικου

Και Δοξα το θεο ειμαι γεματος απ αυτον

 ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  μη ρωτατε
αν ο καημος μου ειναι βαρυς
ειμαι ετοιμος να με φατε
εγω να πεθανω-να ζησετε εσεις

Και Δοξα το θεο ειμαι μαλακας παχυς

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  μη σας νοιαζει
ολα στο μελλον θα πανε καλα
εχω φροντίσει κι εχω γεννησει
μονο για εσας, δικα μου παιδια

Και Δοξα το θεο που ειμαι καρπερος

κι αν ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  καποτε εσεις
τυχει να παθετε καποιο κακο
εγω, πιστος στο σκοπο μου θα μεινω
κι ΑΛΛΟΥΣ θα ψαξω, αμεσως να βρω

Δοξα το θεο που ειμαι σκλαβος σας

τι ωραια - τι καλα που ΄ναι η σκλαβια
τι ωραια - τι καλα ΔΟΞΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

δωσε μου μια μασκα

δωσε μου μια μασκα- δωσε μου φωτια
δωσε μου μπουκαλια -δωσε μου στουπι
κι ασε με μοναχο μεσα σ αυτη τη πολη
να καψω οτι πρεπει να καει

δωσε μου RPG, καλαζνοκοφ και ουζι
ζαλατοδυναμιτιδα -ANFO κι εχε γεια
κι ασε μια φορα να σμυξουν τα ονειρα μου
με την αγρια μου, αγρια χαρα

δωσε μου φτερα για να πεταξω
κι ενα σου σεντονι για να με χωρά
κι ασε με μοναχα μονο μου να παιξω
στον παραδεισο μου μια φορα

ενα αστερι πανω μου πεφτει

ενα αστερι πανω μου πεφτει 

και με γεμιζει ολο φωτια

καιει τα δοντια μου, καιει την ανασα μου

καιει κι οτι εχω κρυψει βαθια

μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει

μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω

με κηροζινη τα παντα μου βρεχω

και τρεχω μεσα της για κρυφτω

ενα αστερι πανω μου πεφτει 

και με γεμιζει ολο φωτια

καιει το γελιο μου καιει τα φιλια μου

και οτι κρυο εχω μεσα βαθια

μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει

μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω

με κηροζινη τα παντα μου βρεχω

και τρεχω μεσα της να ζεσταθω

ενα αστερι πανω μου πεφτει 

και με γεμιζει ολο φωτια

καιει τη κραυγη μου, καιει τα ματια μου

και οτι σαπιο εχω μεσα βαθια

μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει

μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω

με κηροζινη τα παντα μου βρεχω

και τρεχω μεσα κι εγω να καω

?

Θαμμενος μες τα καρβουνα
Ακομα ομως αχνιζω
Μου λενε οτι ξοφλησα
Μ ακομα συνεχιζω
Φωτια μου καιει τα σωθικα
Φωτια και το μυαλο μου
Το γελιο μου μια πυρκαγια
Που καιει το λαιμο μου

Θαμμενος μες τα καρβουνα
Ακομα ομως ρεω
Μου λενε οτι ξοφλησα
Ακομα ομως καιω
Στον ηλιο εβαλα φωτια
Φωτια και στη φωτια μου
Μες τη φωτια μου με κοιτω
Να καιω απ τη χαρα μου

Φωτια ειναι ο υπνος μου
Ναπαλμ ειν οι κραυγες μου
Φωτια ειναι η ζηλια μου
Καμινι οι γιορτες μου
Θαμμενος μες τα καρβουνα
Θαμμενος μες τα χιονια
Μου λενε οτι ξοφλησα
Μα 'μαι φωτια ακομα

γκιλοτινες καμικαζι

γκιλοτινες καμικαζι πανω μου ερχονται και πεφτουν
θελουν το κεφαλι μου να παρουν αγκαλια
γιατι τους φασιστες δεν μπορεσα ποτε μου
οπως ποτε δεν μπορεσα και τα αφεντικα

γκιλοτινες καμικαζι πανω μου ερχονται και πεφτουν
ΜΑΤ ΕΚΑΜ ΥΜΕΤ και ΔΙΑΣ ολα τα παιδια
γιατι το κεφαλι μου ελευθερο το θελω
κι οποτε γω θελω εκεινο να γελα

γκιλοτινες καμικαζι πανω μου ερχονται και πεφτουν
να μου κοψουν ποδια χερια σβερκο και ουρα
γιατι χαιρομαι σαν βλεπω να σκανε
τα μπουκαλια με φωτια

γκιλοτινες καμικαζι πανω μου ερχονται και πεφτουν
θελουνε τους ορχεις μου να κοψουνε βαθια
πολυ ευχαριστως.. να ερθουνε με φορα
απλα θα περιμενουνε να παρουνε σειρα

Θα ΄ρθει ο καιρος μας αδερφέ θα δεις

Σε βλεπω να χαμογελάς
Και σαν αόρατος λυγμός
Στα κάγκελα έρχομαι κρυφά
Να γινω ένας σου εαυτός

Θα ΄ρθει ο καιρος μας αδερφέ θα δεις

Γεννήθηκες ουρλιάζοντας
Πώς να σωπασεις σου ζητούν
Που μεσα σου κοχλάζοντας
Χιλιες κραυγές μας , καρτερούν

Θα ΄ρθει ο καιρος μας αδερφέ θα δεις

κι ολα θα γινουν όπως θες
Να δεις θα γυρισει η ροδα
Και όλα θα τα κλεισουμε
Μες σ ένα αγριο ολα

Θα ΄ρθει ο καιρος μας αδερφέ θα δεις

ποτε δεν σταματησα συνεχεια γεννιεμαι

πεφτω απο τ αστερια και σκαω με ορμη
οσο εσεις νομιζετε νεκρος οτι περνιεμαι
μεσα στον αγιο υπνο σας κι αφηνω μια κραυγη
ποτε δεν σταματησα συνεχεια γεννιεμαι

ορμαω στη πολη

Ξυπνω το πρωι και εξω κοιταζω
Βλεπω τη πολη να 'ναι σκοτεινη
Γεματη με μπατσους, χαφιεδες, ρουφιανους
Κι ολοι να ειμαστε ενα κλουβι

Βαζω τη μασκα μου και κατεβαινω
Και στα μπουκαλια μου φοραω στουπι
Ετσι κι αλλιως μεσα της αργοπεθαινω
Πεφτω επανω της και οπου βγει

Μια φορα κι εναν καιρο

Μια φορα κι εναν καιρο
επεσε απ τον ουρανο
ενας αγγελος σακατης
Δεν τον θελανε να δεις
δεν ητανε αρτιμελς
κι ετσι εγινε ανταρτης

Δεν του λειπανε φτερα
μα δεν ητανε γερα
να μπορεσει να πεταξει
Τον πεταξανε στη γη
ετσι που να μη μπορει
ν ακουστει οταν ουρλιαξει

Μα αυτος με το καιρο
εγινε αγριο θεριο
και τη λυσσα του ιππευει
Τα φτερα τιυ τροχισε
και τη μοιρα του ορισε
και ορμαει ν ανεβει

Ετσι ανεβηκε ψηλα
και στους αγγελους μπροστα
αρχισε να ουρλιαζει
Οσο ονειρευομαι
μονος θα γιατρευομαι
και η πληγη ας σταζει

Οσες κι αν με ριξετε
Παλι θ ανεβαινω

Παιδια της εργατιας

Η πολη ξεκιναει
Ξυπναει το πρωι
Και τρωει εργατακια
Για φαϊ

Οι φαμπρικες ανοιγουν
Γελαν οι αφεντικοι
Μπαινουν στις γκιλοτινες
Οι λαιμοι

Κανενας δεν μιλαει
Ολοι μας σκυφτοι
Και συ πατας εργατη
Το κουμπι

Σαν πολη σε ναυτια
Που ξεχασε ο νταλκας
Κι εμεις χωρις αιτια
Παιδια της εργατιας

Οι λεξεις όταν λεγονται πονάνε τη σιωπη

Γεννιέσαι παντα ορθιος και παντα προσοχη

Το γελιο σου το φτιαχνουνε παντα σε κατσαρολα

Επανω σου το ριχνουνε μα πώς να δροσιστεί

Αυτό που τρεχει μεσα σου και που τα καίει όλα

Σε βαζουνε για να κοιτας ένα αδειο ουρανο

Σου λενε αν εχει ξαστεριά εξω για να μην βγαίνεις

Πως πρεπει λεει η κοιλια να τρωει το μυαλο

Μα εσυ χορταινει μοναχα όταν πρωτανασαίνεις

Οι λεξεις όταν λεγονται πονάνε τη σιωπη

Είναι σαν ασπρο ποιημα μεσα σε μαυρο στομα

Αστες να κυλίσουνε να γινουνε βροχή

Αστες να φωναξουνε .. αντέχουμε ακόμα

Χοροπηδαει ενας διάολος στο σβερκο

Χοροπηδαει  το γελιο μου μεσα στο στομα

Θελει εξω για βγει στον αερα να καει

Χορο[ηδαει μια φωτια μες το μυαλο μου

Θελει  πανω να πετάξει  θελει  όλα να τα καψει

Χοροπηδαει  ενας διάολος στο σβερκο

Δεν μ αφηνει να ησυχάσω μεχρι όλα να τα καψω

Χοροπηδαει μια ψυχη μεσα στο σωμα

Που ζηταει μια φορα να βουτήξει στη φωτια

Χοροπηδαω και εγω μεσα σε μενα

Θελω για να δροσιστω μες τα μεσα μου καμμενα