Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Μια φορα κι εναν καιρο

Μια φορα κι εναν καιρο
επεσε απ τον ουρανο
ενας αγγελος σακατης
Δεν τον θελανε να δεις
δεν ητανε αρτιμελς
κι ετσι εγινε ανταρτης

Δεν του λειπανε φτερα
μα δεν ητανε γερα
να μπορεσει να πεταξει
Τον πεταξανε στη γη
ετσι που να μη μπορει
ν ακουστει οταν ουρλιαξει

Μα αυτος με το καιρο
εγινε αγριο θεριο
και τη λυσσα του ιππευει
Τα φτερα τιυ τροχισε
και τη μοιρα του ορισε
και ορμαει ν ανεβει

Ετσι ανεβηκε ψηλα
και στους αγγελους μπροστα
αρχισε να ουρλιαζει
Οσο ονειρευομαι
μονος θα γιατρευομαι
και η πληγη ας σταζει

Οσες κι αν με ριξετε
Παλι θ ανεβαινω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου