Θ

Σε βλεπω να χαμογελάς

Και σαν αόρατος λυγμός

Στα κάγκελα έρχομαι κρυφά

Να γινω ένας σου εαυτός

Γεννήθηκες ουρλιάζοντας

Πώς να σωπασεις σου ζητούν

Που μεσα σου κοχλάζοντας

Χιλιες κραυγές μας , καρτερούν

 Θα ΄ρθει ο καιρος μας αδερφέ  

Δ.Ψ

Είμαι μες τη καλπικη ζαρια μου

σωμα εχω για ψυχοκλουβί

βρηκα για να φυγει η μοναξια μου

εξοδο κινδύνου μα δεν λεει ω! να βγει

 Ειμαι και ΄γω μία από τις γκέλες

άδεια νεκροφορα από ζωη

μεσα μου γεματος με φαβελες

κι αν χαμογελώ κρυώνω ω! από ντροπή

 Είμαι οι βηχες απ τις οπτασίες

ντάλα ηλιος μες σε αστεράκι

δεν μου φτανουν 3 αθανασιες

τη προπαίδεια να μαθω ω! σαν το νεράκι

 Όπως λεει και ο Δον Ψυχωτης

που με ψυχοσυνταγογραφεί

για να σφάξεις την πραγματικότης

πρεπει τα ονειρά καλα να ΄χουν ακονιστεί 

Λαός τηλεκοντρόλ

Λαός τηλεκοντρόλ

Και κοινωνία Mall

Συνείδηση που πλύθηκε με κρατικό αλκοόλ

Εξέγερση του Γκολ

Θεος αεροζολ

Κλουβια που δεν ανοιγουνε με το κλειδί του Σολ

Το δικιο στο μηδέν

Δικαίωμα ουδεν

αν γίνει επανασταση θα βγει ανακοινωθέν

ζωη θεοκρατέν

με Εθνικό ρεφρεν

φασιστες που γυαλιζουν της πατριδας το τερεν

Δουλειά στα προσεχώς

φαί εχει ο θεος

και ανασα επιτρέπεται αν πει ο αφεντικός

στη ψήφο ο σταυρος

οκτάωρο σκυφτός

εργατες που παλεύουνε  ποιος είναι πιο νεκρος

Δημοκρατία γκραν

με μπάτσους δωρεάν

Ελευθερία παράνομη μεσ΄ σε φεϊγβολάν

ψυχες σε σελοφάν

σφαγεία σε γκρο πλαν  

διαφήμιση σε κανανε αυτοί και σε πουλαν

Στημένα Κιλελέρ

μ΄ αριστερούς φαρσέρ

παντιέρες που κατέληξαν τ΄ αφεντικού σοφέρ

το Κράτος σου ζογκλέρ

και ΄συ επ΄αυτου Υπέρ

σαν μείνουν από Παρθενών είσαι ο μπαλαντέρ

κρατική η κατσαρόλα

κάποτε τα ΄θελες όλα

τωρα ουτε που σε νοιάζει

κρατική η κατσαρόλα

που η ζωη σου σιγοβράζει

χρόνια μεσα στα σχολεία

ένα μαθημα να μάθεις

πρωτα απ όλα η εταιρία

και στο τελος ο εργάτης

με παυσίπονα η ζωη σου

μια ζωη τα βγαζει πέρα

κι 8ωρη ενοχή σου

3 φορες είναι τη μέρα

παψε πλέον το στανιό σου

να τα βλεπεις όλα fine

αδελφος τ΄ αφεντικό σου

και ΄συ ο τελευταίος Κάιν

ψόφια σου όλα τα τσιγάρα

και παλια η νικοτίνη

σε ταΐζουν μαυρο γάλα

και θεο με πρωτεΐνη

παιζεις ζάρια με τον κλεφτη

κι ετοιμάζεσαι για φιέστα

μαυρη μοίρα ολο σου πέφτει

κι ΄στερα ζητάς και ρέστα 

Άπειρη η λευτεριά

Μπουσουλώντας περπατάς

και στο τρέξιμο γερνάς

χρόνια τώρα τιμωρία

σ΄ εχει βάλει η εξουσία

Μια πατρίδα με αστούς

πρέπει να κρατάς ζεστούς

και δεν έχει πλέον άδειες

είσαι ΄συ όλες οι βάρδιες

Άπειρη η λευτεριά

μα δεν έμεινε γουλιά

μόνο για την εργασία

σε κερνούν αθανασία

Καυσαέρια ζωή

και πιστός σαν το σκυλί

σ΄ ότι σε ταΐζουν άδειο

στη TV σου και στο ράδιο

Σου ΄δωσαν τηλεκοντρόλ

καναπέ και 2 μπολ

μια ψυχή μες το συνάχι

και αθόρυβο στομάχι

Κι οταν σου ΄ρχεται γιορτή

πας χορεύεις στο κλουβί

κι αφεντάδες με υφακια

σου χτυπάνε παλαμάκια 

φτασαμε σαραντα

Σαν παγος μες τη λαβα

μας καίγεται η ψυχή

φτασαμε σαραντα

μα πουθενα ζωη

ο χρονος σαν κομβόι

μας παει για δουλειά

κλούβιο το ρολόι

φορτιο τα φτερά

Γεμάτη νικοτίνη

μια ΄κομα μας κραυγή

γουλια πενικιλίνη

και δίσεκτη ζωη

σαν πολη σε ναυτία

που ξεχασε ο νταλκάς

και ΄μεις χωρις αιτία

παιδιά της εργατιάς

Σαν παγος μες τη λαβα

μας καίγεται η ψυχή

φτασαμε σαραντα

μα πουθενα ζωη

κουρδιστά Μολών Λαβέ

Πεταμενη μες το κρύο
ειναι η τυχη σου καιρο
τσάμπα ψαχνει για λαχείο
με λήγοντα δεκαδικό
Μα οι βρισιες σου σαν οξια
ορθιες με ενα Ρε!
τρεχουμε μες σε Στοπ-Καρε
κι ολο πατάνε με μανία\
κουρδιστά Μολών Λαβέ

Σου ΄χουν δωσει να κρατήσεις
μία σημαία για θεο
ομως πως να περπατήσεις
το δεκανικι σου μισο
Μα οι κραυγες σου ανεμίζουν
με στον απαγγειο τους καιρο
μεσα στο θιασο αυτο
και το μπουρδέλο ξεφλουδίζουν
τον Κρατικό τους φασισμό

η καταστολή σου

Μαγκας ολο μας περνιέσαι
οπως οι αλλοπαρμένοι
μα απο τοτε που γεννιέσαι
σου την εχουνε στημένη

Σαν μαϊμού σε γυροφέρνουν
και τα ονειρα σου δέρνουν
και εσυ μες τη στολη σου
εισαι η καταστολή σου

Σε γεμιζουνε με πρεπει
και σ΄ αδειάζουν απο θελω
σου ΄δωσαν εναν ηγετη
για να του χαρίζεις γέλιο

Τρυπια του διαολου καλτσα
και θεοι με ιδια φατσα
ολη σου η ευτυχία
κρεμασμενη σε πτυχία

Τι γυρευεις ολο δικιο
σαν κραυγη χωρις ανασα
μεσα σε αυτο το τσιρκο
μοιάζεις και εσυ με φαρσα

Μονο σου ΄μεινε η τρελα
για να κανει κουνια-μπελα
μηπως καποτε ξυπνησει
κι ολα τουμπα τα γυρισει

  

τουτο (το) σκοταδι εμεις, να λαμπει θα το μαθουμε

τα σώματα μας ελα κοντρα να τα βάλουμε
να μη μας παρουνε το δρομο και τα φράγματα
τουτο (το) σκοταδι εμεις, να λαμπει θα το μαθουμε
και χάρισμα σας μιας ζωης τα μεροκάματα

τη ξυλιασμενη ανασα μας θα την ζεστάνουμε
ρε αφενταδες οταν καψουμε τις κάστες σας  
κι αν χρειαστεί οχτώ φορες ναι θα πεθάνουμε
μα στη γιορτη μας δεν θα μπουν οι απεργοσπαστες σας

αλφαβητάρι αδειο , απ την αρχη θα φτιάξουμε
να το γεμίσουν τα παιδια μας οπως θελουνε
δεν θα υπαρχει πλεον τιποτα να κάψουμε
και πεινασμένες παύσεις ουτε που θα ξέρουμε

με νεροπίστολα δεν πολεμιέται η λαβα τους
άσθμα κουφό μη γινουν σύντροφε οι σημαίες μας
μη γινει η ζωη των γιων μας παλι σκλαβα τους
κι ασε τις κορες μας να γίνουνε οι Μαίες μας

να γεννηθούμε απ την αρχη και να ξαναρθουμε
τουτο (το) σκοταδι εμεις, να λαμπει θα το μαθουμε

Γκουερνικες Λερναίες

Βλεπω καμινάδες

Επανω στο κορμί μου

Καπνοί απ την ψυχη μου

Βγαίνουν απ αυτές

Γεμίζει το ταβάνι

Με λερες παλιές και νεες

Γκουερνικες Λερναίες

Σακάτικες χαρες

Σταζω απ το παλτό μου

Σταγονα τη σταγόνα

Γίνομαι στο χώμα

Λασπη και κραυγή

Κι ΄στερα το βημα

Αυτό που με παταει

Σαν πέτρα με κλωτσαει

Κι αρχιζω τη σιωπή

Ψιθυρος γεννιέμαι

Στη τελευταία γυρα

Στην ακρη ενός σπινθήρα

Που βγαζει το φιλι

Κι ας είναι του Ιούδα

Κι ας είναι ότι σου μοιάζει

Πλεον δεν με πειράζει

Αφού εγω είμαι εσυ 

μια ζωή εκτός ρεφρέν

Σου στελνω από μακριά

προφορικά δυο δάκρυα

πως ξέμεινα από Αχέροντες

και η ψυχή από τένοντες

 Μια ίντσα μου ΄μεινε κορμί

μες σε χιλιόμετρα σιωπή

μια ζωή με ΜΗ και ΔΕΝ

μια ζωή εκτός ρεφρέν

 Κλεισμένος σ΄ ένα ρελαντί

με φόβους που ΄ναι ορφανοί

να μου αρπάζουν τη σκιά

κι εγω απ΄ αυτούς μια αγκαλιά

 Παρέα εχω το μισό

παντα σωσίας μου εγώ

ότι δεν με ανάγκαζε

είμαι μαζι του αγκαζέ

 Μια ίντσα μου ΄μεινε κορμί

μες σε χιλιόμετρα σιωπή

μια ζωή με ΜΗ και ΔΕΝ

μια ζωή εκτός ρεφρέν

ο κεφαλαιοκράτης

Μεσα στο χονι στέκεται μια μαυρη κιμωλία

που γραφει 100 φορες λες κι ΄ναι τιμωρία

η μοίρα σου γονατιστέ , χαλίκια να μαζεύεις

αμα δεν φάεις το θεριό ποτε σου θεριεύεις

Μεσα στο χονι στέκεται μια μαύρη εκκλησία

και οι καμπανες της λογούν μεσα στην ησυχία

οσα σκοτάδια και να ΄ρθουν , τοσα θα ΄ρθουν και φέξια

πεινα μπαγιάτικη σου δούν και ΄συ ζητάεις φρέσκια

Μεσα στο χονι στέκεται αγγελος που μαυρίζει

μα όταν κτυπάει τα φτερα σα διαολος γκαρίζει

αυτοι όπου σου ταζουνε πως θα σε κανουν Λιόντα

κοίτα το στομα τους καλα , θα ΄χουν ψευτιά στα δοντια

Μεσα στο χονι στέκεται ο κεφαλαιοκράτης

κι ακούγετ απ μεσα του να λεει ο εργάτης

μπορει να μα γαμησατε , κάθε μας ουτοπια

αλλα καβατζα εχουμε και άλλη φαντασία

αρβυλολουδοβίκοι

Στη κορυφή του εαυτου μου γεννήθηκα σμπαράλια

σαν λορδος όμως στέκομαι

και ας με σφίγγει η ζωη…  σαν φερετρί ταναλια

Στο ρελαντι του εαυτου μου με πέταξε η φρίκη

σαν λορδος όμως στέκομαι

και ας μου τρωνε την ψυχη…  αρβυλολουδοβίκοι

Μες τη σιωπη του εαυτου μου ο φοβος εξερραγην

σαν λορδος όμως στέκομαι

κι ας μουρμουραει η ψυχη…  τα παντα απεταξάμην

Δειπνούν με το μεδουλι μου ολοι τους οι κρετίνοι

σαν λορδος όμως στέκομαι

στις λασπες μεσα ολης της γης… με καθαρο σκαρπινι

Κοσμοι πολλοι / για εναν μονο ανθρωπο

Κοσμοι πολλοι / για εναν μονο ανθρωπο
σαν πυρετός που επιασε / και μαλιστα Ιουλη
παει και ντουμπλάρει η ζωη / σε μια σκηνη το θανατο
ο Μαρξ κανει τον Βεελζεβούλ / κι ο Στάλιν τον Χριστουλη

Κούφια φορέματα / κι ανθρώποι σαν μια γκαφα
ειναι ο καθενας τους κανεις / και ο κανεις τους ρολοι
απλα στη λεξη θάνατος / λείπει μπροστα το Άλφα
στη Δαφνη ο Λαμπρος τ΄ αφησε / για να το βρουμε ολοι

Σαν αδειες τσέπες πια / γυρίζουνε οι πόλεις
και η κραυγη κρυφοκοιτα / πισω απο τις γρυλιες
μπορει να ΄ναι μπαγιατικη / μα ο ανεμος καριολης
τον Μπαστερ Κιτον βαλαμε / να σας κραταει τσιλιες

Κοσμοι πολλοι / μα δεν χωρανε δυο
σωρο μπουκαλια διάττοντες / ζεσταίνουνε το δρομο
οσοι πεινανε αυτιστικα / στεινουν λαμπρό σαγειο
μα τα σκυλια ανάπηρα /... αντέχουμε στο φονο

το Άλφα με Ωμέγα

Ξεκαρδισμένη η ζωη

μπροστα στις γκιλοτίνες

με βγαζει πρωτο στο σφυρί

μου βαζει καθαρο βρακι

και με πουλαει για μηνες

Με λεει καλόπαιδο η ζωη

δροδια της κάθε μερα

μα όταν ο Χαρος παει να ΄ρθει

τοτε αλλάζει στην αρχη

το Άλφα με Ωμέγα

Χρόνια μαζι της ρεζερβέ

σαν έμβρυο σε μήτρα

και ΄κει που ειμαστε αγκαζέ

αν της ζητήσω βερεσέ

αυτή ζηταει λύτρα

μεσα τους θα γελαω

ειμαι δεμένος με λουρί

και όνειρα ξερναω

ανάσες πινω από μπουρί

κι ανάσκελα γερναω

μα μεσα μου γελαω

για μενα λεει δεν εχει αυγες

μεσα τους δεν χωραω

και παντομίμες για κραυγές

μου δινουν σαν ξυπναω

μα μεσα μου γελαω

ολες αυτές οι φυλακές

που μεσα μου γενναω

οσο με καινε κι αν τις καις

οσο και αν ποναω

μεσα τους θα γελαω 

τι είναι αυτό ????

τι είναι αυτό που τις βραδιές

μπορει να συνηθίσεις

σου δείχνει ολο καημενιες

και χεζει συνειδήσεις

ένα χαρεμι με γριές

μεσα σε μιαν οθόνη

βουτα και συ και μεσα μπες

αφου εισαι κωθώνι 

τι είναι αυτό ολο ρωτας

το αδειο μες το πιατο

κι ολο σου λεει τι κοιτάς

αντε μαλακα φατο

μην η Πατριδα κι ο Θεος

που ΄χεις για πεπρωμένο

μαλλον ειν΄ ο καπιταλισμός

με ματι γουρλωμένο

τι είναι αυτό που ανάσκελα

ολο χαρες σου κανει

κι ολο σου ριχνει φάσκελα

που εισαι ντιπ χαϊβάνι

μαλλον η επανασταση

που οι παλιοι αφησαν

αλλα με σενα που ΄μπλεξα

κι αυτή κι εμας γαμησαν 

βρηκα τροπο

Κύκλωπας  η πολη απόψε

ελα και μαζι μου σπρωξε

το παλούκι του αντάρτη

να της βγάλουμε το μάτι

Στον καθρέφτη κανε κρούση

τ΄ άδικο να αποκρούσει

και να πεσει η κατάρα

στων θεούληδων τη φαρα

Βρήκα τροπο , φιλε νατος

να γιατρέψουμε το κράτος

να του δίνουμε για μηνες

βρε ληγμένες ασπιρίνες

Αν κι αυτό βρε δεν μας σώσει

τοτε καποιος να μας δωσει

για ν΄ αντέξουμε σαν δωρο

έναν σιδερένιο κωλο

τα δοντια σου πλένεις με μανιφέστα

Σ΄ ένα κλουβι ΄μαστε ολοι μας

σε εθνικό κομβόι

κι δακρυγόνα μας ζωη

πάει κι αυτή ρολόι

Σε λοταρία εθνική

εσυ γυρεύεις ρεστα

τα δοντια σου όταν σύντροφε

πλένεις με μανιφέστα

Όταν τα φωτα αναβουνε

στη πολη κάθε βράδυ

απλώνεται υπέροχα

το αστικό σκοτάδι

Όλα καρμπόν τα κάναμε

γαμω το κέρατο μας

και τωρα φιλε-συντροφε

μας χεζει και το εγω μας

Μας βαζουνε στη φυλακή

σαν βίντεο κλιπ του Ελβις

γιατι το σωμα χάλασε

και θελει ψυχοσερβις

Γι αυτό σου λεω συντροφε

το κέντρο της ουσιας

πως τα προγούλια σφάξιμο

θελουν της εξουσίας 

τι εννοώ

θέλω βρε Lila  να σου πω

στο σ΄ αγαπώ τι εννοώ

να μην υπάρξει φυλακη

ορθια δίχως να καει

απ το δικο μας το παιδί

θέλω βρε Lila  να σου πω

στο σ΄ αγαπώ τι εννοώ

ψωμι και τρομο για φαι

δεν θα αφήσω για να μπει

μες το δικο μας το παιδι

θέλω βρε Lila  να σου πω

στο σ΄ αγαπώ τι εννοώ

μη μου αφησεις τη ψυχη

να γινει μικροαστική

δικο σου ειμαι και γω παιδι