Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

φτασαμε σαραντα

Σαν παγος μες τη λαβα
μας καίγεται η ψυχή
φτασαμε σαραντα
μα πουθενα ζωη
ο χρονος σαν κομβόι
μας παει για δουλειά
κλούβιο το ρολόι
φορτιο τα φτερά

Γεμάτη νικοτίνη
μια ΄κομα μας κραυγή
γουλια πενικιλίνη
και δίσεκτη ζωη
σαν πολη σε ναυτία
που ξεχασε ο νταλκάς
και ΄μεις χωρις αιτία
παιδιά της εργατιάς


Σαν παγος μες τη λαβα
μας καίγεται η ψυχή
φτασαμε σαραντα

μα πουθενα ζωη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου