Αυτοκαταπίνομαι

Με είδα πριν τη γέννα μου Πριν απ΄ τον πρώτο χτύπο Δάγκωνα τον αυχένα μου Καλύτερα από Λύκο Αυτοκαταπίνομαι Θε μου τι ωραία λέξη Ο θίασος του γίνομαι Και σ΄ όποιον με αντέξει Κέρασε ένα χάδι ρεεε! Χάδι μαλάκα κόσμε Και ύστερα ρε σάτυρε Στο διάολο σου δωσ΄ με Να κουβαλώ τις πέτρες σας Στον ύπνο και στο ξύπνιο Kαι με ενέσιμα κελια να χαιρομαι το μυθο Κλειδώνω ότι με μάγεψε Μέσα στη φυλακή μου Και τώρα .. φίλε μάντεψε Παίζω με το ζουμί μου Γκόμενο το διάολο Έχω για καβάντζα Και το κορμί μου τ΄ άβολο Ισιώνω σε μια στραντζα

Δυο ξύλινα μπαλονια Εχω στη πλατη για φτερα μου

Κι ένα σακι με γάγγραινα Ταΐζω τα παιδια μου

Αρτύσιμα δεν διαβασα Ποτε μου μανιφεστα

Και στης πατριδας σας γοργά Τρεχω σε κάθε φιεστα

Προσεύχομαι στα κερματα Και δουλους προσκυναω

Γαλα πινω Κρατικο Ποτε να μην πειναω

Πτυχιο στις κορνίζες μου Το καθαρό μητρώο

Αφου ότι δινει η TV Εγω ολο το τρωω

Οι τοίχοι στο κεφαλι μου Είναι καλα χτισμενοι

Κι ετσι τη λεξη λευτερια Την εχω ξεχασμένη

Πως κανει επανασταση  Πες μου μια μαριονέτα

Που αντι για βελη μαγκα μου Σκατα εχω στη φαρέτρα

Λεω να σφυρίξω κλέφτικα Κι οποιον τα σκάγια παρουν

Γιατι άλλο βαρεθηκα Πανω μου να τζογαρουν

Του Λαμπρου το χαμογελο Που ΄χουν σε καραντινα

Το μητρικό μου γαλα Να πιω απ τον Κουφοντινα

Να διωξω από πανω μου Ότι είναι πουλημένο

Να γεννηθώ ρε μαγκα μου Σε κατι αφορισμένο

Να τρεξω μες τα πελαγα Να καψω τη συνηθεια

Και μοναχα για μια φορα  Να ζησω στα αληθεια

Όσοι δεν έχουνε φωτιά

Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Δεν γίνονται αλήτες Και όσοι έχουνε φωτιά Μέσα σε κάποια αγκαλιά Γίνονται δροσουλιτες Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Χαμένη έχουν ρότα Και όσοι έχουνε φωτιά Φοράνε πάνω μια σκιά Κι αρχίζουνε τη βόλτα Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Για τη φωτιά τους λένε Και όσοι έχουνε φωτιά Παίζουνε με τη μοναξιά Γελάνε και την καίνε Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Ζούνε σαν μια φάρσα Και όσοι έχουνε φωτιά Πίνουνε όλη τη φωτιά Με μια γλυκιά ανάσα

Μια χούφτα (α)πο τσιγάρα

Μια χούφτα (α)πο τσιγάρα Στη τσέπη μου γελάει Τα έχω για το στόμα μου Όταν αυτό πεινάει Μια χούφτα από γέλια Στις τσέπες βόλτα κάνουν Τα έχω για ανάσες μου Κλάματα σα με πιάνουν Μια χούφτα από λύσσα Στη τσέπη κουβαλάω Την έχω για να μη ξεχνώ Πως ξέρω ν΄ αγαπάω Μια χούφτα από φάλτσα Στις τσέπες μου ψειρίζω Τα έχω να … ισορροπώ Ίσια όταν βαδίζω

τσίλιες

μύρισαν σταχτή παλι απόψε οι λέξεις και ΄σεις κρατάτε τσίλιες μες τις αλάνες σας μα εγω δεν θελω να τρέξω , να παίξω να λερωθώ θελω απ΄ τις ανάσες σας την ακριβή, τη γιορτή σου γυρεύω μα εσυ κρατάς τσίλιες μες την αλανα σου ασε με Θε μου και εγω στον παράδεισο για οσα χρονια θέλεις θα ΄μαι η πουτάνα σου σαν το σκυλι περιμενω ένα σημα σου μα εσυ κρατάς τσίλιες μες την αλάνα σου για να μην μπω, να μην πιω τον αέρα σου τον αέρα σου τον αέρα σου

ενας μπάσταρδος με χλαίνη

Είμαι η τρύπα που γυρεύει το πηγάδι Οι ενοχές που τρίβονται σα το σκυλί Ο αλητάμπουρας που τρέχει στο φεγγάρι Οι άσπρες τρίχες που ΄χει βγάλει η ψυχή Είμαι εκείνο το μηδέν εις το πηλίκoν Και η ταμπέλα που ΄χει βάλει ο Θεός ΄΄φέρνω παράδεισους – παράδοση κατ΄ οίκον΄΄ Είμαι το σάλτο, ο αέρας ο καιρός Είμαι οι πλασιεδες που πουλάνε λιγο κράτος Ειμαι η καύλα του ΄΄ όχι ευχαριστώ ’’ Απ ΄τα σωστά το πιο σωστό σου είμαι λάθος Ειμαι η σκάντζα που ζητάς στο ΄΄σ΄ αγαπώ’’ Ειμαι εκείνη η ψυχή σου η πρησμένη Γεμάτη λίπος σε μπαγιάτικο κορμί Είμαι ενας Άγιος, ενας μπάσταρδος με χλαίνη Είμαι αυτος που κουβαλάς μια ζωή

Πες μου πως είναι

Πες μου πως είναι χωρίς θεό Πες μου πως είναι δίχως διάολο επίσης Και όταν σβέλτα αυτοκτονώ Εσυ πως θέλεις τη ψυχη μου να γαμήσεις Πες μου πως είναι μες τη φωτιά Πες μου πως είναι να κοιμάσαι με τσογλάνια Πες μου πως είναι χωρις χαρα Η μοναξιά σ΄ ακολουθεί και στα ουράνια ? Πες μου ποιος είναι μες τη φωνή μου Μες τη σιωπη μου ,την κραυγή μου και το βήχα Πες μου ποιος είναι μες το κορμί μου Και η ψυχή μου αν είναι οσο μια τρίχα Πες μου πως είναι χωρις ανασα Και σαν αδέσποτος στη πολη να γυρίζεις Πες μου πως είναι να εισαι φαρσα Κι όταν καυλώνεις ηττημένος να μυρίζεις

τα ιδια γαμωτο

Απόψε καρδιά μου γυρεύω ένα χνωτο Βαρέθηκα συνέχεια τα ιδια γαμώτο Βαρέθηκα τη ψυχη με όλες ,τις λύπες της Για έναν παράδεισο να πουλαει τις τρύπες της Απόψε καρδιά μου θελω να βήχω Βαρέθηκα να ΄μια μια σκια σ ΄ ένα τοιχο Βαρέθηκα ν΄ ακουβω ψόφια εμβατήρια Να πουλιέμαι τα βράδια για 30 αργύρια Απόψε καρδια μου Μαύρο ειμαι σάλιο Βαρέθηκα ολο να μου λεω κουράγιο Τα γαμημένα μου βάρη στους ώμους Απόψε καρδιά μου σε καίω στους δρομους

κατι-κατι

Ξόδεψα όλη τη λησμονιά

κι άρχισα επιτέλους να θυμάμαι

πως νομοταγής είμαι σκιά

και πως όλο κατι-κατι πρέπει να φοβάμαι

Μου ΄χουν δώσει αυτοχειρη δουλειά

και κάτι αδέσποτα κουρέλια

τύψεις όταν μου ΄ρχεται χαρα

και χρησιμοποιημένα κατι-κατι γέλια

Τους κανόνες να ακολουθω

πρόθυμος να κάνω κάθε αγώι

κι όταν κατι παω να σκεφτώ

μου ΄ρχεται ένα άλλο κατι-κατι και το τρώει

να κάψουμε το πουστη Ρουμπελστίλσκιν

Σακατεμένη μου μπουκιά

και σαπισμένα πιάτα

πήρε η φτώχεια μου φωτιά

και τρέχω στα παλάτια

Δίνω μολότοφ στο Ζορο

στον Βεεραπάν παλούκι

κι ορμάμε μ΄ άγριο χορό

στο αρχοντοπουστουρλουκι

Διψαω σαν νεκρός για φως

να σβήσω τη ξινίλα

πίνω γουλιά από Γκάι Φωκς

και δυό από Παντσο Βίλα

Και μεσα στα μπουκάλια μας

μεγάλα…από ουίσκι

να κάψουμε στα χαλιά μας

το πουστη Ρουμπελστίλσκιν

κορτιζονουχα μανιφέστα

Σαν πληγή που ετοιμάζει φιέστα

σαν πρωί που δεν λέει να ΄ρθει

σαν κορτιζονουχα μανιφέστα

πότε θα ΄ρθει-θα ΄ρθει η γιορτή

αυτή….

Σαν σχολεία μες σε παραφίνη

σαν στιγμή που δεν λεει να ΄ρθει

σαν πανούκλα ανάσα του Καμινη

πότε θα ΄ρθει-θα ΄ρθει η γιορτή

αυτή….

Όπως τον Δεκεμβρη της Αθηνας

όπως το σκυλί μες τη βροχή

όπως και το ουρλιαχτό της πείνας

ετσι θα ΄ρθει-θα ΄ρθει η γιoρτη

αυτή….

Κρατος

Σ΄ ένα κουκούλι ήμουνα

μαζι με άλλους σκλάβους

το Κράτος κρύα όνειρα

μου ΄ριχνε στο χυλο μου

και να γενναω ειχα δουλειά

πάντα τον εαυτό μου

Οι εποχές τη πλάτη μου

σα βράχια τη βαραίνουν

μα μόλις πιω το φάρμακο

το Κράτος που μου δώνει

λεω δεν φοβάμαι τη δουλειά

και ΄κεινο καμαρώνει

Μια μέρα όμως αρνήθηκα

να φάω το φαί μου

τότε εκεινο μου γνέψε

θα σε ταχτοποιήσω

και μενα , ένα μου ΄μεινε

Κράτος να σε γαμησω

παπαγαλίζοντας Ελευθερία

τι θέλει το σκοτάδι στο πρωί μας
γιατι ολοι μοιάζουν τιποτα να καίουν
σαν αριθμοι που μονο αναπνέουν
και ποια πουτανα σιωπη … τρωει τη κραυγη μας
τι θελουν στη ζωη μας οι Ιουδες
γιατι ολοι μοιάζουν κατω να κοιτανε
σαν αριθμοί που μονο περιπατάνε
σε τεντομενο σχοινι… γεματο με λακουβες
τι θελει η φτωχεια μεσα στα υπερ
γιατι ολοι μοιαζουνε παραγγελία
παπαγαλίζοντας Ελευθερία
γιατι δεν είναι ολοι Σαμποτέρ

ολοι στο νέο μας κλουβί

γέμισε ο κόσμος τέρατα


και όλα παν στο Διάλο

μικρα μας εχουν φέρετρα

μα ουρανό μεγάλο

αντε να κάνουμε αρχη

χωρις ντροπές και μπέσες

ολοι στο νέο μας κλουβί

και οι νεκροί στις πρέσες

να ΄ναι καλα ο ηγήτορας

κι ο κάθε αγορασμένος

κι ο τοκογλύφος γείτονας

ας είναι δοξασμένος

το ζεμπεκικο του ΝεουΕλληνα

χούντα σαν βήχας

μέσα μου στάζει
και μου βουλιάζει
κάθε μου στανιό
κραυγές με στάχτη

κι όσα θέλω όσα

σπάνε τη γλώσσα
για να μην τα πω

ξεραμένη τρέλα
κύκλος δίχως κέντρο
Θε μου τι κρεσέντο
όλη μου η ζωή
είμαι λερωμένος
από κάθε φόβο
και κοιτάζω μόνο
η μέρα μου να βγει

λένε για μένα
αν θες να ακούσεις
δεν είμαι της παρούσης
και σχόλιο ουδέν
σαν δικαιοσύνη
που δεν γαμιεται μία
χημική θρησκεία
και λευτεριά μηδέν

΄΄Η λύσσα δεν στριμώχνεται΄΄

Λέξεις που χωρίζονται σε δέσποτες και δούλους

Να καταπιείς σου ζήτησαν , να λες αντι για ΄κεινη

Γιατ΄ έμεινε η πατρίδα (α)πο χαφιέδες κι από μούλους

Και γέμισε ανθρωπάκια με ψυχή από βενζίνη

Ανάσες περισσεύματα απ τους βήχες των θεών
Οι τράγοι του Έθνους σου ΄δωσαν και μια ζωη της φτήνιας

Σε θελαν υπηρέτη στη πατρίδα των λειψών

Μα ΄συ πάντα στη γλώσσα σου τη γεύση είχες της πείνας

΄΄Η λύσσα δεν στριμώχνεται΄΄ φωνάζεις δυνατά

΄΄ Η ανάσα της πετάγεται μεσα απ τη σαπίλα
   Δεν ειν΄ ξεφτιλα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ να τρως απ τα σκατα
   Το να ΄σαι πάντα σκλάβος αυτό είναι ξεφτιλα΄΄

κάποια Στέλλα

Μέσα στης πόλης τη γωνιά
Βλέπω ανάσες να τυλίγεις
Να τις δροσίζεις με φωτιά
Και με βρισιές να τις γεμίζεις
….εσύ

Δεν χωρας
Μέσα σε αυτή τη τρέλα
Δεν γελάς
Και τη λύσσα κάνεις βέρα
Που τις πας
Τις ανάσες κάθε μέρα
Μας κοιτάς
Και μας λες σε κάποια Στέλλα
…μας λες

Μέσα στης πόλης τη φωτιά
Βλέπω ανάσες να τυλίγεις
Να τις γεμίζεις λευτεριά
Και με γιορτή να τις δροσίζεις
….εσύ

Που τις πας
Τις ανάσες κάθε μέρα
Μας κοιτάς
Και μας λες σε κάποια Στέλλα
Στα κελιά
Μέσα ο νου σου όλο γυρίζει
ΛΕΥΤΕΡΙΑ
Αύριο ο αέρας θα μυρίζει
…μας λες

Κρύβω ένα γέλιο

Πισω απ του διαόλου την ουρά

Κατω από τα γένια του θεούλη

Μεσα σε μια πρόχειρη σκιά

Πιο βαθια και από το μεδούλι

Πισω απ τον ωραίο σας καιρό

Κατω απ τους καθαρούς σας τόπους

Μεσα στου έθνους σας το ζιγκολό

Πιο βαθιά κι απ τους χαμένους κρότους

Κρύβω ένα γέλιο

Κρύβω ένα γέλιο

Κρύβω τη φωτια που θα σας καψει το μπουρδελο

Πίσω απ το χαμένο μου κορμί

Κάτω απ το ψόφιο μου το βήχα

Μέσα στα δικα σας κομφετί

Πιο βαθια κι από μια σάπια σπίθα

Πισω απ τη σπουδαία σας γιορτή

Κατω απ τα σκουπίδια που φοράτε

Μεσα σε μία νεκρη ζωη

Πιο βαθια απ τη δίψα που ξεχνάτε

Κρύβω ένα γέλιο

Κρύβω ένα γέλιο

Κρύβω τη φωτια που θα σας καψει το μπουρδελο

Όλα για το σόου

Βρώμικη γέννα

Ζωή που βήχει

Σου εχουν δώσει ζωντανός για να περνιέσαι

Άντε για σε σένα

Δυό δράμια τύχη

Να μη φωνάζεις κι ολο μας παραπονιέσαι

Αν θέλεις γέλιο

Τράβα λαχείο

Από την κάλπη που ΄ναι μεσα τα θηρία

Μα θα ΄ναι η φτώχεια σου

Πάντα αιδοίο

Που θα το παίζουν η αφεντάδες λοταρία

Εσαι χαμένος

Σ΄ ένα αδειο τσίρκο

Όμως δεν εισαι για αυτους ο μονος κλόουν

Καμια φορα

Σε λένε λύκο

Μα όλα γίνονται να ξέρεις για το σόου

Όλα για το σόου

Φαε, γαμα, χεσε ,νανι

Αστικό μας καρναβαλι
Βιρτουοζικοι καημοι
Δωστε μας κουπονια φρικης
Για να φαει η ζωη

Ανοιξε το χαζοκούτι
Κατσε προσοχη
Φαε, γαμα, χεσε ,νανι
Για να βγει η ζωη

Μεροκάματο φορμόλης
Με μετάσταση
Και σ αυτή τη γαμημένη
…Επανάσταση

-φασίστα φουκαρά-

Στις πλατείες τρέχεις

με μίση χαρά

σου κρεμάει η πατρίδα

λαμπιόνια στην ουρά

-φασίστα φουκαρά-

Σκλάβος γεννημένος

είσαι από καιρό

ανάπηρος στο σθένος

μ΄ ανάπηρο καημό

-χαφιεδοφασισμό-

Κάτοικος του χρόνου

έγινες απλά

μες το καρναβάλι

πουλιέσαι σε κιλά

-φασίστα φουκαρά-

Αριθμός με σάρκα

που κυκλοφορεί

σου δίνουν μη πεθάνεις

κουπόνια με ζωή

-κάνε ρε πιο ΄κει-