Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ενα ματι με κραυγες

Το ματι μου γεματο ειναι ολο με κραυγες
Αντι για δακρυα κουβαλα περιεργες φωνες
Που βγαινουν οταν ανοιχτο για ωρα το κραταω
Σωπαινουνε κουρνιαζουνε μοναχα οταν γελαω
Αναβουν στα ματοκλαδα συνεχεια φωτιες
Να καψουν οτι βρωμικο λεκιαζει τις χαρες
Και υστερα γεμιζουνε τη κορη μου με νεφτι
Να διωξουν απο μεσα της εμενανε το ψευτη

Το ματι μου ξεκινησε μονο του να μιλα
Γελαει γυριζει ανασκελα με βριζει και κοιτα
Οταν με τ αλλο ματι μου εμενανε κοιταζω
Που τρεχω στο καθρεφτη μου και μεσα του κουρνιαζω
Και κει που χαζευε ψηλα κοιτντας τα αστερια
Εκτος απο κραυγες φυτρωσανε και χερια
Που εχουν στις παλαμες τους μπουκαλια με φωτια
Και μεσα στο καθρεφτη μου σε μενα τα πετα

να με δουν

Θα ανεβω εκει ψηλα στον ουρανο
Με φτερα απο βενζινη και φωτια
Να με δουν οι κατω που με κυνηγουν
Που πετω και σαν βροχη χαρα ξερνω

Θα χωθω μεσα στο χωμα που πατουν
Σαν νερο που εσταξε απο ψηλα
Να με δουν οταν δεντρι θα πεταχτω
Με κλαδια απο βενζινη και φωτια

Θα κρυφτω μεσα στη πολη σαν γιορτη
Και θα βγω στους δρομους ξαφνου ενα πρωι
Να με δουν χεσμενοι απο μια γωνια
Σαν μεθω με βενζινη και φωτια

Ζάρια απ της τυχης εφτιαξα τα πισω της τα δοντια

Ζάρια απ της τυχης εφτιαξα
Τα πισω της τα δοντια
Στη τσοχα πανω τα ριξα
Πονταρντας στο Λιοντα

Αλλα ποτε δεν ηρθε αυτος 
Αλλου το παιζει ωραιος
Κι ετσι 'μαι παλι μοναχος
Και παλι αρουραιος

Έφτιαξα ενα φυλαχτο
Απ του θεου τα λογια
Κι ετσι για το παραδεισο
Κινησα με τα ποδια

Αλλα ποτε δεν ηρθε αυτος
Το δρομο να μου δειξει
Κι ετσι στη πορτα πια κανεις
Δεν ειναι να μ ανοιξει

Εσπασα τον καθρεφτη μου
Και πηρα ενα κομματι
Να βλεπω τι εχω μεσα μου
Και το 'χωσα στο ματι

Αλλα ποτε δεν εφτασα
Να δω που ειν η φωτια 
Και ετσι παλι μοναχος
Γυριζω στα τυφλα

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

βουταω την ανασα μου και το ποδηλατο μου

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
γιατι αλλο βαρεθηκα μοναχος να γυριζω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
τη πεινασμενη λυπη μου με εμενα να ταΐζω

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
βαρεθηκα το γελιο μου αλλο να ξεψειριζω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
ελευθερος που περπατω μα αιχμάλωτος μυριζω

στη πολη ψαχνω για να βρω ξενοικιαστα ανθρωπακια
γιατι αλλο βαρεθηκα το σκλαβο για να κανω
τ αφεντικα να με κοιτουν χτυπώντας παλαμακια
να παιζω παντα μονος μου κι ολο εγω να χανω

βαρεθηκα για να γυρνω- μαζευω το στανιο μου
βαρεθηκα κι εσενανε που ολο μου λες να παψω
βουταω την ανασα μου και το ποδηλατο μου
και ερχομαι τη πολη σας αποψε για να καψω

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

η συνταγή

τη συνταγη ακολούθησα που μου ΄πε ο γιατρος
το παγωμενο πιατο μου το τρωω ο φτωχος
να εχω το κεφαλι μου σκυμμένο κΑΙ βουβο
μα παντα η τελευταια μπουκια μου τρωει το λαιμό

ακολουθω τα φαρμακα που εχει η συνταγή
να βλεπω τηλεοραση- να γινω και κουμπι
να παψω αλλα ονειρα στο ξυπνιο μου να κανω
μα κατι μες στο ματι μου με κανει να τα χανω

κι οπως γυρνώ ανισόρροπος μεσα σ ενα κελι
σαν πεινασμένος ψήλος σε πλαστικο σκυλι
με πιανει κατι στο λαιμο που σαν τσιμεντο πήζω
στο διαολο να πας γιατρε τη συνταγη σου σκιζω

τα ματια αφήνω ανοιχτα και αλλο δεν τα κλεινω
γυριζω και ανασκελα επανω για να φτυνω
και τωρα που έγινα καλα κι αρχιζω να πειναω
εσενανε κωλογιατρε  ερχομαι για να φαω

Παλιατσοi ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Ειμαστε ολοι βρωμικοι και ασχημα ντυμενοι
Χωρις ψωμι και ουρανο μα καθαρη καρδια
Ειμαστε ολοι αρρωστοι στον ουρανο θαμμένοι 
Κατω απο τα συννεφα ισως πιο χαμηλα
Δεν ειμαστε ορθοι ποτε ουτε ποτε σκυμμενοι 
Παλιατσοi ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Δεν ημασταν πoτε παιδια πoτε μας και γερόντοι
Δεν γεννηθήκαμε ποτε γι αυτο ειμαστε καλα
Ποτε δεν μας αγαπησαν του τοπου οι αρχοντοι
Ποτε μας δεν διψασαμε γιατι ειμαστε γουλια
Δεν κόλλησε η ανασα μαε ποτε σε καποιο δοντι
Παλιατσοι ειμαστε εμεις σε τσιρκο με φωτια

Σκυλια ειμαστε φλεγόμενα μεσα σ αυτη τη πολη
Σκυλιά που μοιαζουνε ομορφα με βρωμικη χαρα
παντα θα ειμαστε η γοιρτη σαν ερχονται οι πονοι
παντα εμεις χορευουμε  γυρω απ τη φωτια
κι οταν τα βραδια δεν μπορεις να παιζεις αλλο μονη
ελα εδω στο τσιρκο μας και εσενα σε χωρα

ποιος τ αστερια ψηλα εχει πεταξει

ποιος τ αστερια ψηλα εχει πεταξει
τοσο ψηλα τοσο ψηλα για να τα χασω
που οσο κι αν απλωνω τα χερια
δεν μπορω-δεν μπορω να τα φτασω

ποιος με πληγες ολόκληρο μ εχει γεμισει
κι ολος μεσα σ αυτες κολυμπαω
λιγο χωρο για μενα ζηταω
ισα -ισα μεσα μου να χωραω

ποιος μου τρωει ολη μου τη χαρα
και την τελευταια σταγονα της πινει
ποιος μου καιει ολη μου τη ζωη
και τη σταχτη απ τη φωτια μου αφηνει

θελω πισω τη ζωη μου
θελω πισω τη κραυγη μου
θελω πισω οτι με κανει να γελαω
θελω πισω τον αερα
θελω πισω την ημερα
που αρχισα να αναπνευω και ν αγαπαω

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Αφιερωμένο

χιονιζει εκει στον ουρανο
που ΄χετε παει πλεον ολοι
πειτε μου για να πεχταω
να ρθω και εγω εκει σαν βολι

θα χω γεμισει με φωτια
ολα τα χνωτα μου ως απανω
και θα ρθω σαν γλυκια βροχη
ολους γλυκα να σας ζεστανω

χιονιζει εκει στον ουρανο
που χετε παει πλεον ολοι
για να σας ερθει ζεστασια
βαζω φωτια στη κατω πολη

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

αγελαστα καθαρματα

με μια ψυχη Πινοκιο
και ιδρωμενη πεινα
ζητατε μ επιτοκιο
κι αλλη απο μενα φτήνια
μα μια σκεψη μοναχα
μου τρωει το μηλιγγι
να χωσω μεσα σας σκατα
βαθια μες το λαρύγγι

αγελαστα καθαρματα
σαν μυγες με κουστουμια
θα εριυον τα χαραματα
να κανουμε τη σουμα
νανουρισμενοι ως εισαστε
θα ρθω για να σας καψω
και ολα οσα σβησατε
απ την αρχη θα γραψω

αγελαστα καθαρματα
σαν μυγες με κουστουμια
θα εριυον τα χαραματα
να κανουμε τη σουμα
θα καψω καθε λεξη σας
τις σκεψεις θα λιανισω
κι ας μονο μια φορα
ελευθερος να ζησω



μαθε να μην πεθαινεις

πλενω τα ματια με ουρανο
και μες το χαμενο κοσμο ψαχνω να σε βρω
και μου λες τι περιμενεις
μαθε να μην πεθαινεις

πινω βροχες απο καπνο
και μες στους αγριους δρομους ψαχνω για να σε βρω
και μου λες για να με βρεις
πρεπει πρωτα να καεις

σπαω το βρωμικο καιρο
και μες τη σαπια πολη ψαχνω να βρω το δραστη
και μου λες για να τον βρεις
πρεπει να γινεις λασπη

κλεινω τα ματια και γελω
ξερω οτι αδικα ψαχνω να σε βρω
και μου λες κοιτα εδω
εσυ ειμαι εγω

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

ειμαι ενας πιθηκος

εχω ενα πιθηκο μεσα στο στομα
μπροστα στα δοντια καθεται και μου γελα
βαζει τις λεξεις μου μες σε μπουκαλια
και σαν μολοτοφ τις πεταει μακρυα
δεν με αφηνει να τις πιασω 
να χορτασω- να χορτασω να τις πιω και ας ξερασω

εχω ενα πιθηκο μες τη καρδια μου
μεσα της καθεται και ολο μου γελα
ολα τα φυλλα της τα ξεφλουδιζει
και τις αγαπες μου τις κανει μια χαψια
δεν με αφηνει να τις δω 
να τις χορτασω-να χορτασω και μαζι τους να γερασω

εχω ενα πιθηκο μεσα στα χερια
μπροστα στα δαχτυλα μου καθεται γελα
βγαζει τα ματια μου για να μη βλεπω
για να μη βλεπω οτι ομορφο γελα
δεν με αφηνει να γελασω
τα ονειρα μου να χορτασω-να χορτασω-ναχορτασω
μια φορα

εχω ενα πιθηκο μες το κεφαλι
ειμαι ενας πιθηκος
ειμαι εμας πιθηκος
ειμαι ενας πιθηκος

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ καλημερα
παω αμεσως να πιασω δουλεια
παω να πεθανω για να γεμισω
την αδεια σας, πεινασμενη κοιλια

Δοξα το θεο που ειμαι σκλαβος σας

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  θα δουλευω
και περαν απ του κανονικου
μη μου φοβαστε, καθομαι βλεπω
τηλεορασεις- μπουτικ πανικου

Και Δοξα το θεο ειμαι γεματος απ αυτον

 ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  μη ρωτατε
αν ο καημος μου ειναι βαρυς
ειμαι ετοιμος να με φατε
εγω να πεθανω-να ζησετε εσεις

Και Δοξα το θεο ειμαι μαλακας παχυς

ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  μη σας νοιαζει
ολα στο μελλον θα πανε καλα
εχω φροντίσει κι εχω γεννησει
μονο για εσας, δικα μου παιδια

Και Δοξα το θεο που ειμαι καρπερος

κι αν ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΙ  καποτε εσεις
τυχει να παθετε καποιο κακο
εγω, πιστος στο σκοπο μου θα μεινω
κι ΑΛΛΟΥΣ θα ψαξω, αμεσως να βρω

Δοξα το θεο που ειμαι σκλαβος σας

τι ωραια - τι καλα που ΄ναι η σκλαβια
τι ωραια - τι καλα ΔΟΞΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

δωσε μου μια μασκα

δωσε μου μια μασκα- δωσε μου φωτια
δωσε μου μπουκαλια -δωσε μου στουπι
κι ασε με μοναχο μεσα σ αυτη τη πολη
να καψω οτι πρεπει να καει

δωσε μου RPG, καλαζνοκοφ και ουζι
ζαλατοδυναμιτιδα -ANFO κι εχε γεια
κι ασε μια φορα να σμυξουν τα ονειρα μου
με την αγρια μου, αγρια χαρα

δωσε μου φτερα για να πεταξω
κι ενα σου σεντονι για να με χωρά
κι ασε με μοναχα μονο μου να παιξω
στον παραδεισο μου μια φορα

ενα αστερι πανω μου πεφτει

ενα αστερι πανω μου πεφτει 
και με γεμιζει ολο φωτια
καιει τα δοντια μου, καιει την ανασα μου
καιει κι οτι εχω κρυψει βαθια
μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει
μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω
με κηροζινη τα παντα μου βρεχω
και τρεχω μεσα της για κρυφτω

ενα αστερι πανω μου πεφτει 
και με γεμιζει ολο φωτια
καιει το γελιο μου καιει τα φιλια μου
και οτι κρυο εχω μεσα βαθια
μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει
μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω
με κηροζινη τα παντα μου βρεχω
και τρεχω μεσα της να ζεσταθω

ενα αστερι πανω μου πεφτει 
και με γεμιζει ολο φωτια
καιει τη κραυγη μου, καιει τα ματια μου
και οτι σαπιο εχω μεσα βαθια
μα εμενα μ αρεσει η φωτια μου αρεσει
μ αρεσει η σταχτη που εχει εδω
με κηροζινη τα παντα μου βρεχω
και τρεχω μεσα κι εγω να καω