Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ενα ματι με κραυγες

Το ματι μου γεματο ειναι ολο με κραυγες
Αντι για δακρυα κουβαλα περιεργες φωνες
Που βγαινουν οταν ανοιχτο για ωρα το κραταω
Σωπαινουνε κουρνιαζουνε μοναχα οταν γελαω
Αναβουν στα ματοκλαδα συνεχεια φωτιες
Να καψουν οτι βρωμικο λεκιαζει τις χαρες
Και υστερα γεμιζουνε τη κορη μου με νεφτι
Να διωξουν απο μεσα της εμενανε το ψευτη

Το ματι μου ξεκινησε μονο του να μιλα
Γελαει γυριζει ανασκελα με βριζει και κοιτα
Οταν με τ αλλο ματι μου εμενανε κοιταζω
Που τρεχω στο καθρεφτη μου και μεσα του κουρνιαζω
Και κει που χαζευε ψηλα κοιτντας τα αστερια
Εκτος απο κραυγες φυτρωσανε και χερια
Που εχουν στις παλαμες τους μπουκαλια με φωτια
Και μεσα στο καθρεφτη μου σε μενα τα πετα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου