ο τελευταιος λευτερος

περι τεχνης και γαματων

Αγοράστε με μαλακες

ειμαι

ξεκουρδιστο φιναλε

σου πίνουν τη μπουκιά

πάλι γεννιέσαι

μα ορθιος θα βγεις

πώς να ρεφαρεις

παλι σε σταση προσοχής

σ΄ έχουν σ΄ αργία

σε ηλεκτρικό κενό

ζωη κηδεία

ετοιμασμένη από καιρό

σχισμένες σου οι φωνές

άσχημα μπαλωμένες

και συ παντα μισος

ολος Πατρίδες τυλιγμένες

σου πίνουν τη μπουκιά

και ύστερα αντίο

σε τρώνε τα θεριά

κι ας είσαι εσυ βρε τo θηρίο

μελλοθάνατοι εργάτες

Σαν μια πόλη βιαστική

μας κοιτανε οι αντάρτες

είμαστε υπήκοοι πιστοί

μελλοθάνατοι εργάτες

Τη πατρίδα αγαπάς

μες απ τα εμβατήριά της

κι όμως τσίλιες της κρατας

σαν μετρά τ αργύριά της

Στα συσσίτια μεθάς

μ΄ αλλους ήσυχους – ανθρώποι

που σου δινουνε να φας

και τι γέλιο με σιρόπι

Σαν μια πόλη βιαστική

μας κοιτανε οι αντάρτες

είμαστε υπήκοοι πιστοί

μελλοθάνατοι εργάτες

φάε αυτούς που προσκυνάς

σ΄ ένα άδειο πιάτο έριξα

τη φτώχεια μου να φάω

κι αυτή μου είπε αν θες να φας

φάε αυτούς που προσκυνάς

γιατί και ΄γω πειναω  

Μπουζουκομαγαζάτορες

κι εθνικιστές μια χώρα

μέρος αυτού του καμπαρέ

και γω μπροστά σε καναπέ

με μια οθόνη δώρα

χωρίς σφυγμό το ζόρι μου

στη άκρη μιας γωνίας

τι κι αν στο διάολο το ΄στειλα

το βλέπω στα μονόστηλα

ηρώα παρωδίας 

σ΄ ένα άδειο πιάτο έριξα

τη φτώχεια μου να φάω

κι αυτή μου είπε αν θες να φας

φάε αυτούς που προσκυνάς

γιατί και ΄γω πειναω

ε …ψιτ …μαλακα

Κοσμοι που τρίζουν ,θεοι που βρίζουν Θυμωμένα ΄΄σ΄ αγαπω΄΄ μαζι με πικρά γαμώ Ένδοξοι παπάρες, πρίγκιπες και βασιλιάδες Λαϊκοί ρήτορες , θεϊκοί σατανάδες Εκλεγμένοι γελωτοποιοί που σου λενε σωπα Μαγαζάτορες για όλα τα κόλπα Ποιηταδες και λόγιοι που καινε το δασος μου Άσχημοι άνθρωποι που ζουν απ΄ το λαθος μου Κρατικά εκπαιδευτήρια που επιβάλουν ποινές θανάτου Μυστικοί χωροφύλακες που ποζάρουν σε δημόσια πάρκα Καραγκιόζηδες πανω σε μαυρους μπερντέδες Πουστιά παντρεμένη με κουμπάρους χαφιέδες Πλάσματα χωρις ριζες Χα ..κάνεις πως δεν τους είδες Γατιά του κέρατα που σου λενε κρατα Σου χτυπάνε την πλατη …ε …ψιτ …μαλακα Βγαίνουν από το μισος σου Και ταΐζουνε στις φύλακες με νιατα

Τα αστικά μου βήματα

Μες το κεφάλι βλέπω τις... Σκέψεις μου να γυρίζουν Μ΄αντι για δεξιόστροφα Εκείνες Αν@ρχίζουν Το ίδιο κι αμαρτίες μου Σαν ΄σερνικές Πυθίες Βγαίνουν από τις δάφνες μου Με φάλτσες προφητείες Τα αστικά μου βήματα Στο διάολο με πανε Τρέχω απ΄τα μπατζάκια τους Μα ολο με κλωτσάνε Τρελό μου αζιμούθιο Που λογικό με κανείς Άσε με να σε βλαστημώ Μέχρι να με ξεκάνεις

στο γλέντι αυτό

τα γέλια μας πάντα καίνε

τα δάκρυα μες τα μάτια

κι ΄μαστε εδώ

στο γλέντι αυτό

να κάψουμε τα παλάτια

μ΄ άγριο σάλτο περνάμε

απέναντι σαν παρέες

δίχως θεο

στο γλέντι αυτό

μ΄ από βενζίνη σημαίες

ερχόμαστε σαν αγρίμια

με τις ψυχές μας να καίνε

μ΄ ένα σκοπό

στο γλέντι αυτό

τα μάτια μας να μην κλαίνε

με σάπιο αέρα ανάσες

άλλο η ψυχή μας δεν πίνει

θα πιουμ΄ εδώ

στο γλέντι αυτό

μόναχα δικαιοσύνη

πατώντας πανω στη μουσικη απο την ταινια Ψυχη Βαθια 

Εμβατηριο ΔΣΕ-Ψυχη βαθια

https://www.youtube.com/watch?v=P8oP7rdWWEQ

ένοπλες μητέρες

περιπλάνηση στο πιάτο

με πεινασμένες ήμερες

με πετσέτες από κάτω

κανονισμένες καριέρες

μα αν τις ρίξεις στον πάτο

σε γεμίζουνε σφαίρες

εεεεεεεε !!!!!!

ένοπλες μητέρες

χλωριωμένο δέρμα

είναι η πόλη στο χάρτη

το κρατικό της γεύμα

αναρτά στο κατάρτι

μα εμείς τιμάμε το αίμα

κάθε 10 του Μάρτη

εεεεεεεε !!!!!!

του ενόπλου αντάρτη

λαοί με πατερίτσες

και εθνικιστικούς άλτες

κρατικοδίαιτες γλίτσες

εκτροφείο με μαλάκες

τα όνειρα μας καρφίτσες

στις δικές τους άπατες

εεεεεεεε !!!!!!

ένοπλοι εφιάλτες

Ξήλωσε πια το φασισμό

Ξύπνα απ τη φρίκη άνθρωπε κι από τη δύνη

ο βιασμός σου γινετ΄ από τις εξουσίες

το σάπιο κράτος δεν περνά (απλά) με μια μορφίνη

κι ο φασισμός δεν πέθανε με χειραψίες

Μπαίνει στο αίμα σου αργά απ την οθόνη

λερώνει κάθε σου παιδί σαν τ΄ αγκαλιάζει

δεν άλλαξαν ποτέ ΑΥΤΟΙ οι φανφαρόνοι

ο φασισμός μονάχα ονόματα αλλάζει

Πτώματα στάζουνε από τις κάνουλές του

και κουλουριάζεται στ΄ αυτί σου  η μιλιά του

μήτρα που ζέχνει είναι οι εθνοφυλές του

ξήλωσε πια το φασισμό και τη καρδιά του

Αυτοκαταπίνομαι

Με είδα πριν τη γέννα μου Πριν απ΄ τον πρώτο χτύπο Δάγκωνα τον αυχένα μου Καλύτερα από Λύκο Αυτοκαταπίνομαι Θε μου τι ωραία λέξη Ο θίασος του γίνομαι Και σ΄ όποιον με αντέξει Κέρασε ένα χάδι ρεεε! Χάδι μαλάκα κόσμε Και ύστερα ρε σάτυρε Στο διάολο σου δωσ΄ με Να κουβαλώ τις πέτρες σας Στον ύπνο και στο ξύπνιο Kαι με ενέσιμα κελια να χαιρομαι το μυθο Κλειδώνω ότι με μάγεψε Μέσα στη φυλακή μου Και τώρα .. φίλε μάντεψε Παίζω με το ζουμί μου Γκόμενο το διάολο Έχω για καβάντζα Και το κορμί μου τ΄ άβολο Ισιώνω σε μια στραντζα

Δυο ξύλινα μπαλονια Εχω στη πλατη για φτερα μου

Κι ένα σακι με γάγγραινα Ταΐζω τα παιδια μου

Αρτύσιμα δεν διαβασα Ποτε μου μανιφεστα

Και στης πατριδας σας γοργά Τρεχω σε κάθε φιεστα

Προσεύχομαι στα κερματα Και δουλους προσκυναω

Γαλα πινω Κρατικο Ποτε να μην πειναω

Πτυχιο στις κορνίζες μου Το καθαρό μητρώο

Αφου ότι δινει η TV Εγω ολο το τρωω

Οι τοίχοι στο κεφαλι μου Είναι καλα χτισμενοι

Κι ετσι τη λεξη λευτερια Την εχω ξεχασμένη

Πως κανει επανασταση  Πες μου μια μαριονέτα

Που αντι για βελη μαγκα μου Σκατα εχω στη φαρέτρα

Λεω να σφυρίξω κλέφτικα Κι οποιον τα σκάγια παρουν

Γιατι άλλο βαρεθηκα Πανω μου να τζογαρουν

Του Λαμπρου το χαμογελο Που ΄χουν σε καραντινα

Το μητρικό μου γαλα Να πιω απ τον Κουφοντινα

Να διωξω από πανω μου Ότι είναι πουλημένο

Να γεννηθώ ρε μαγκα μου Σε κατι αφορισμένο

Να τρεξω μες τα πελαγα Να καψω τη συνηθεια

Και μοναχα για μια φορα  Να ζησω στα αληθεια

Όσοι δεν έχουνε φωτιά

Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Δεν γίνονται αλήτες Και όσοι έχουνε φωτιά Μέσα σε κάποια αγκαλιά Γίνονται δροσουλιτες Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Χαμένη έχουν ρότα Και όσοι έχουνε φωτιά Φοράνε πάνω μια σκιά Κι αρχίζουνε τη βόλτα Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Για τη φωτιά τους λένε Και όσοι έχουνε φωτιά Παίζουνε με τη μοναξιά Γελάνε και την καίνε Όσοι δεν έχουνε φωτιά Όσοι δεν έχουνε φωτιά Ζούνε σαν μια φάρσα Και όσοι έχουνε φωτιά Πίνουνε όλη τη φωτιά Με μια γλυκιά ανάσα

Μια χούφτα (α)πο τσιγάρα

Μια χούφτα (α)πο τσιγάρα Στη τσέπη μου γελάει Τα έχω για το στόμα μου Όταν αυτό πεινάει Μια χούφτα από γέλια Στις τσέπες βόλτα κάνουν Τα έχω για ανάσες μου Κλάματα σα με πιάνουν Μια χούφτα από λύσσα Στη τσέπη κουβαλάω Την έχω για να μη ξεχνώ Πως ξέρω ν΄ αγαπάω Μια χούφτα από φάλτσα Στις τσέπες μου ψειρίζω Τα έχω να … ισορροπώ Ίσια όταν βαδίζω

τσίλιες

μύρισαν σταχτή παλι απόψε οι λέξεις και ΄σεις κρατάτε τσίλιες μες τις αλάνες σας μα εγω δεν θελω να τρέξω , να παίξω να λερωθώ θελω απ΄ τις ανάσες σας την ακριβή, τη γιορτή σου γυρεύω μα εσυ κρατάς τσίλιες μες την αλανα σου ασε με Θε μου και εγω στον παράδεισο για οσα χρονια θέλεις θα ΄μαι η πουτάνα σου σαν το σκυλι περιμενω ένα σημα σου μα εσυ κρατάς τσίλιες μες την αλάνα σου για να μην μπω, να μην πιω τον αέρα σου τον αέρα σου τον αέρα σου

ενας μπάσταρδος με χλαίνη

Είμαι η τρύπα που γυρεύει το πηγάδι Οι ενοχές που τρίβονται σα το σκυλί Ο αλητάμπουρας που τρέχει στο φεγγάρι Οι άσπρες τρίχες που ΄χει βγάλει η ψυχή Είμαι εκείνο το μηδέν εις το πηλίκoν Και η ταμπέλα που ΄χει βάλει ο Θεός ΄΄φέρνω παράδεισους – παράδοση κατ΄ οίκον΄΄ Είμαι το σάλτο, ο αέρας ο καιρός Είμαι οι πλασιεδες που πουλάνε λιγο κράτος Ειμαι η καύλα του ΄΄ όχι ευχαριστώ ’’ Απ ΄τα σωστά το πιο σωστό σου είμαι λάθος Ειμαι η σκάντζα που ζητάς στο ΄΄σ΄ αγαπώ’’ Ειμαι εκείνη η ψυχή σου η πρησμένη Γεμάτη λίπος σε μπαγιάτικο κορμί Είμαι ενας Άγιος, ενας μπάσταρδος με χλαίνη Είμαι αυτος που κουβαλάς μια ζωή

Πες μου πως είναι

Πες μου πως είναι χωρίς θεό Πες μου πως είναι δίχως διάολο επίσης Και όταν σβέλτα αυτοκτονώ Εσυ πως θέλεις τη ψυχη μου να γαμήσεις Πες μου πως είναι μες τη φωτιά Πες μου πως είναι να κοιμάσαι με τσογλάνια Πες μου πως είναι χωρις χαρα Η μοναξιά σ΄ ακολουθεί και στα ουράνια ? Πες μου ποιος είναι μες τη φωνή μου Μες τη σιωπη μου ,την κραυγή μου και το βήχα Πες μου ποιος είναι μες το κορμί μου Και η ψυχή μου αν είναι οσο μια τρίχα Πες μου πως είναι χωρις ανασα Και σαν αδέσποτος στη πολη να γυρίζεις Πες μου πως είναι να εισαι φαρσα Κι όταν καυλώνεις ηττημένος να μυρίζεις

τα ιδια γαμωτο

Απόψε καρδιά μου γυρεύω ένα χνωτο Βαρέθηκα συνέχεια τα ιδια γαμώτο Βαρέθηκα τη ψυχη με όλες ,τις λύπες της Για έναν παράδεισο να πουλαει τις τρύπες της Απόψε καρδιά μου θελω να βήχω Βαρέθηκα να ΄μια μια σκια σ ΄ ένα τοιχο Βαρέθηκα ν΄ ακουβω ψόφια εμβατήρια Να πουλιέμαι τα βράδια για 30 αργύρια Απόψε καρδια μου Μαύρο ειμαι σάλιο Βαρέθηκα ολο να μου λεω κουράγιο Τα γαμημένα μου βάρη στους ώμους Απόψε καρδιά μου σε καίω στους δρομους