Ο πρώτος ήταν αφορμή,
ο δεύτερος συνήθεια,
κι ο τρίτος ήρθε κι έκατσε
βαριά μέσα στα στήθια.
Ο τέταρτος δε μίλησε,
μον’ χαμηλά κοιτάει,
ο πέμπτος έφτυσε ψηλά
και πέφτοντας γελάει.
Ο έκτος έγινε γουλιά
σε γιορτινό ποτήρι,
ο έβδομος περίσσεψε
σε κάποιο πανηγύρι.
Κι εγώ που τους λογάριαζα
όλους ετούτους μόνος,
έχασα ποιος ήτανε χαρά
και ποιος ήτανε πόνος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου