Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

σαν γελαστο γουρουνι

δεν ξερω πια τι επαθα
και παω με τα νερα σας
και ολο με γλυκολογα
γεμιζω τα αυτια σας

δεν ξερω πια τι επαθα
ξεχασα να θυμαμαι
μες τη γωνια μου καθομαι 
και ήσυχα φοβαμαι 

εκει οπου περπαταγα αναμεσα σας ισιος
μου φαινεται πως σκονταψα και εχασα το μισος

δεν ξερω πια τι επαθα
κι οργη που εχει παει
που παντα ηταν αχορταγη
κι ελεγε πως πειναει

δεν ξερω πια τι επαθα
κι πεινα μ εχει αφησει
που παντα ηταν μεσα μου 
κι ελεγα δεν θα σβησει

και τωρα μονος γδέρνομαι γελώντας με καμαρι
απλώνομαι στα ποδια σας κανοντας το τομαρι

δεν ξερω πια τι επαθα
και παω με τα νερα σας
ρυακια με γλυκολογα
γεμιζω τα αυτια σας

δεν ξερω πια τι επαθα
εγω που οταν διψουσα
πηγαινα ισια στη φωτια
και μεσα της βουτουσα

και τωρα παω και στέκομαι χτυπώντας το κουδουνι 
μπρος στο σφαγειο ετοιμος σαν γελαστο γουρουνι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου