Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

τηλεκολασης

Αναβω το διακοπτη της τηλεκολασης μου
Τα ματια μου ανοιγω  γουρλώνω και τα αυτια
Απ το κοντρολ παταω τη παυση της κραυγης μου
Και σπρωχνω τη συνείδηση να πιασουμε δουλεια

Καθομαι νεκρος και κανω ησυχία
υμνω τους εργολαβους που εχω εγω ζωη
Μαστουρωμενος  στέκομαι από Δημοκρατια
Το Εθνικο μας φερετρο μου φερνει ηδονη

Περιτομή στη γλωσσα μου κάθε πρωι της κανω
Να μη μιλαει βρωμικα να είναι καθαρη
Και το κεφαλι κροτους γεμιζω μεχρι πανω
Όταν κατι παρανομα παει να σκεφτει

Ετσι η ζωη υπαροχα- υπεροχα καυλαει
Κι υπεροχα χαρουμενος ξυπνω κάθε πρωι
Μα παντα κάθε νυχτα κατι μου βρωμαει

Είναι που μπαινω μεσα μου και χεζω στη ψυχη
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου