Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

οσο εκεινοι καταργουν καθε ομορφια εμεις θα τη γενναμε

σε κατσαρολες βαλανε οσες τους μειναν ενοχες
καλα να σιγοβραζουνε με μπολικη χλωρινη
εμας καπακι βαλανε με ολες μας βρε τις ευχες
μα πανω τυναχτηκαμε σαν μαυρη κηροζινη

μας βαλανε και ηπιαμε ανασες με διπλα καρφια
περιεργο τους φανηκε που ομως εμεις γελαμε
γιατι οσο εκεινοι καταργουν καθε δικια μας ομορφια
συντροφε εμεις ξανα θα τη γενναμε

οι δρομοι μας μυριζουνε σαν νεογγενητες φωτιες
και ολα μας τα λογια πια μια κραυγη που καιει
τα ματια μας δροσιζουμε με δακρυα που ΄ναι γιορτες
κι διψα στο κεφαλι μας τραγούδια ολο μας λεει

μας εκλεισαν μας στρίμωξαν στα πιο βαθια που ΄χουν κελια
ποτε ομως δεν καταλαβαν γιατι ολο γελαμε 
γιατι οσο εκεινοι καταργουν καθε δικια μας ομορφια
συντροφε εμεις ξανα θα τη γενναμε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου