Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

μια προποση για τα σκυλιά των δρόμων

εχω στρουθοκαμηλες μικρες φωνες
μεσα ριζωμένες βαθια στη σιωπή μου
κι ενα ψευτοάυριο που εμεινε απο χθες
να κλέβει το αλατι συνεχεια απ τη πληγη μου

δυό στομαχια να φτεροκοπούν
λύνοντας ξεδενοντας τους Γόρδιους τους κόμπους 
και δυό σκεψεις να αιμοραγουν
λες και η φρικη τους έταξέ μπονους

δωδεκα χασουρες παντα στη σειρα
για να μπορω να κανω μονο μιά κονομα
και άλλοι τοσοι πονοι με χαρά
Ψάχνουνε ενα κομμάτι σώμα

ειναι ακομα ο φονος μου ζεστός
τρωει ομελετα και πινει ουίσκι
καθεται μα είναι ακομα κουτσος
γιατι πρόχειρο πτώμα δεν βρίσκει

κι ομως θα μεθυσω θα μεθυσω με κρασί
με τούς συντρόφους μου σε σαπιες βάρκες
κι αν θέλετε να μάθετε γιατί το γιατι
είναι πθ σας εκλεψα στο μοιρασμα μαλακες

κι έτσι θα πάω στο τέρμα ν ανοιχτώ
ν αφησω τη κοιλια μου εκει να σαλπισει
φτιαγμενη μια προποση απο ουρλιαχτο
στην υγεια του κοσμου που αιωνια σαπίζει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου