Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

κουρελου


φιλε ετουτη τη ζωη
την εχω σαν πεθανω
για να της ριξω ενα κορμι
και μιά ψυχη απο πανω

φιλε ετουτη τη ζωη
φοραω σαν ξυπνησω
πλαγιαζω ορθιος το πρωϊ
για να την περπατησω

φιλε ετουτη τη ζωη
την εχω σαν φοβαμαι
καλα διπλωσει στο κορμι
μαζι της να κοιμαμαι

μαγκα μου τουτη τη ζωη
για κουρελου την εχω
την ριχνω πανω μου διπλή
το κρυο της να αντέχω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου