Ξεχάστηκες

 Κοιτάζω απ’ το παράθυρο 

και τα άστρα βλέπω κάτω

Ακόμα και ο Θεός μου, 

κι αυτός είναι φτωχός.

Τι έγινε και μένανε 

με βλέπω πιο κεφάτο;

"Ξεχάστηκες ανάποδα κι όλα φαίνονταν αλλιώς..."

​Κοιτάζω το άσπρο πιάτο μου 

κι αυτό είναι γεμάτο

Ακόμα και ο φόβος μου 

μπροστά μου είναι δειλός.

Τι έγινε και μένανε 

με βλέπω πιο χορτάτο;

"Ξεχάστηκες ανάποδα 

κι όλα φαίνονταν αλλιώς..."

​Κοιτάζω στον καθρέφτη μου 

και δεν με βλέπω σκάρτο

Ακόμα και ο πόνος μου 

στη γεύση είναι γλυκός.

Τι έγινε και όλα μου 

έχουν έρθει πάνω κάτω;

"Ξεχάστηκες ανάποδα κι όλα φαίνονταν αλλιώς..."