Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Κι αντι για ολοι αφεντικοι

είναι το κρυο μας βαρυ Και λασπωμένοι οι δρομοι
Πώς να ζεστανεις το κορμι Και να λυθούν οι ωμοι

Ετσι κι αποφασίσαμε χωριο για να καμούμε
Για το βουνο κινήσαμε μεσα του να χωθουμε

Αλλα ο καθενας εβλεπε τον άλλο για εργατη
Κι ετσι το συμφωνήσατε ‘’ξενο για επιστατη’’

Χρονια βαρουμε το βουνο χρονια το πελεκαμε
Αλλα δεν βλεπουμε χωριο μοναχα πως γερναμε

Την ιστορια τουτη εδώ μεσα εχω καρφωμενη
Σαν σταξει σκύβω για να πιω το νοημα που βγαινει

‘’δικο μας είναι το γιαπί
Δικο μας το μεδούλι
Κι αντι για ολοι αφεντικοι
Γιναμε ολοι δουλοι’’   .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου