Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

χόρτασα οργη

Βαρεθηκα να περιμένω έναν αιωνα
ποτε πουτανα πια θα γινει επι της γης
ετσι πετω μια πετρα από τον Παρθενωνα
να φτασει εκει στο Σαντιαγο της Χιλης
Ξεψυχισμένη η αθανασια περιμενει
σε μια γωνια ενας ηρωας να τη βρει
μα στο παραδεισο παν μονο οι πεινασμενοι
κι αυτή η πολη εναι γεμάτη χριστιανοι
Τα χρονια περασαν κι πλατη μου βαραινει
δεν λιονταριζω πια και χόρτασα οργη
ζω σε μια πολη με ραγιαδες φορτωμένη
που μου μυριζουνε απ τη πολλη σιωπη
Εντοιχισμένους εχω πανω μου ηγέτες
βρεγμενοι οι ισκιοι τους με σωματα στεγνά
μα θελω μια φορα αυτοι να είναι ικέτες

και να μου γλυφουν σα σκυλια τα αχαμνά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου