Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

Απόψε φιλε το τσιγάρο δεν με πιάνει

Μες στο κορμί η θολωμένη σου ψυχή
Σαν ελατήριο πηδάει πάνω κάτω
Τριάντα αργύρια σου δίνουνε γι ΄αυτή
Και ΄συ την έχεις από πριν- έτοιμη στο πιάτο
Λύσε το φως σου να τρέξει προς τα ΄δω
Εγώ την έχω περισσότερο ανάγκη
Έχω μια τρελά σαν άγριο θεριό
Μα στριμωγμένη τοσα χρόνια σ΄ ενα δάκρυ
Σου κάνω χώρο για να μπεις
Μεσα μου να ΄ρθεις
Όπως ο διάολος που ψάχνει για λιμάνι
Το γέλιο μου ξερο
Μπατίρισε κι αυτό
Απόψε φιλε το τσιγάρο δεν με πιάνει
…. δεν με πιάνει
κουλουριασμένες οι ανάσες σου πονούν
άλλον αερα δεν αντέχουνε να πιούνε
κι από το 1 αντίστροφα μετρούν
σε ποσά στόματα .. ρε διάολε χωρούνε
ασε ν ΄αλλάξω για λιγο τη σειρά
και τούτο το βραχνά που από τη μήτρα εχεις
τρεξε σου λεω .. να γεννηθείς ξανα
σαν μυρωδιά , σαν άσωτος , σαν κλεφτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου