Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

100 χρονών παιδί


M΄ ένα φτηνό καρφί κρεμάστηκα στον τοίχο…(*)
Πόρνη που γέρασε κι ακόμη κάνει πιάτσα
Μοιάζω Σαλώμη που χορεύει για ένα στίχο
Και με 100 χρονών παιδί απ΄ άλλη ράτσα
Μέσα οι άγγελοι δεν μπαίνουν , σε μπουκάλια
Για να τους πιεις, Θεός και ΄συ μήπως και γίνεις
Και στη ψυχή σου τζάμπα κάνεις παρακάλια
Αφού σαν διάολος κι αυτή την καταπίνεις
Χρυσό καπνό βγάζουν απόψε τα τσιγάρα
Κι ψίθυροι μου κάνουνε περιπολία
Τα βήματα μου παριστάνουνε τον άντρα
Κι λέξεις μοιάζουνε με θυμωμένα αιδοία






(*)
ο κανονικός στίχος είναι
΄΄ μ΄ ένα φτηνό καρφί κρεμάστηκε ο ύπνος σου στον τοίχο΄΄
του GEORGE RODILDA από τους ΄΄Υδατοφράχτες΄΄
….μην το ψάξεις, δεν θα το βρεις.. κυκλοφορούσε από χέρι σε χέρι


.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου