Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Κυριε ;


κυριε μου φτιαχνετε μια ελπιδα ;

κυριε μου λετε πως να ζω ;
κυριε με πατε στη παγιδα ;
κυριε πως πρεπει να γελω ;
κυριε αρχιζω να χαλαω ;
κυριε η γευση μου καλη ;
κυριε για σφαξιμο θα παω ;
κυριε να πω τη προσευχη ;
κυριε σαπιζω οπως πρεπει ;
κυριε εσεις ειστε η αρχη ;
κυριε παντα θα ειμαι ερπη ;
κυριε εγω εχω ψυχη ;
κυριε μηδεν ποτε θα γινω ;
κυριε τι ειναι ο ζωντανος ;
κυριε τον κυκλο ποτε κλεινω ;
κυριε ειμαι καλος νεκρος ;

δεν δουλευει σημερα

Ερχεται ο θανατος πανω σε ξυλοποδαρα
φωνάζοντας φτου ξελευτερια  σε ολους
φοραει πρασινο καπελο και ισορροπεί διαγωνια
ολοι τρεχουν να τον αγκαλιασουν
δεν δουλευει σημερα κανει απεργία
και δεν τολμα να εμφανιστεί κανεις απεργοσπάστης
μα ειμαι ατυχος
δεν δουλευει σημερα
ανήμερα του θανατου μου
δεν δουλευει σημερα

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Καριοληδες τωρα γελω… εγω

Ειμαι ο φοβος ο πονος ο μονος
Που κάθεται καλα
Που τρεχει- αντεχει –μεθαει- γελαει
Σε καποια σας γωνια

Ειμαι ο λυκος – ο κτύπος – το μηπως
Που σας καλοκοιτα
Που ολο πειναει και ψαχνει να φαει
Τη φρεσκια σας χαρα

Ειμαι ο λογος- η δοξα- η λοξα
Που ολο σας ξεδιψα
Ειμαι εκεινο που χρονια φοβαστε
Το γελιο από φωτια

Ειμαι εκεινο που η ωρα του ηρθς
Να μπει στ αρχοντικό
Μ ε μαυρη σημαια που πανω της γραφει
Καριοληδες τωρα γελω… εγω  

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Να ανεβουμε στις φλογες ρε


Γεννηθηκα κατω από ένα κακο αστερι
Με το μυαλο γεματο και μεσα στη λασπη
Μεσα σε ένα εθνος ιδιωτων
Αναγκασμενος να πινω το μισος που χύνουν πανω μου

Και ετσι ειμαι πλεον ένα άχρηστο, ένα σαπιο  βάρος
Που κουβαλαει μια μετρια ανθρωπια
Που βρωμαει αστική παχυσαρκία
Που το γαμημενο φαρμακο τους με σκαβει, ολο με σκαβει

Η κοινωνια τους όμως ξερει να κρυβει καλα τα πτωματα
…μονο που εγω βαρεθηκα να ειμαι ένα αχρηστο πρωμα
Βαρεθηκα την ηλίθια ψυχη μου
Βαρεθηκα να ειμαι χλωμος
Βαρεθηκα να δουλευω σε μια πατριδα εργαστηρι
Βαρεθηκα να τιμω το μαστίγιο τους

Ετσι κανω γυαλια καρφια το κεφαλι μου
Και αρχιζω να εκτρεφω ένα νέο, ασχημο κεφαλι
Που δεν είναι ακροατης
Που δεν υμνεί την οικογενεια, τη θρησκεια, την περιουσια
Που δεν ουρλιαζει με σιωπη
Που δεν κατηφορίζει με σώας τας φρενας   
Και που φωναζει να ανεβουμε στη φλόγες
Κι ας γουργουρίζει η κρεμαμα τους στο λαιμο μου
Κι ας μου ορμηξει  ολη η θλιψη τους

Να ανεβουμε στις φλογες ρε
Μ ακους ;

Να ανεβουμε στις φλογες


.

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

ο λυκος

Ειμαι ο λυκος που περναει
Μες τη πολη και γελαει
Που ουρλιάζει και χλευάζει
Ότι μεσα της αγιάζει
Ειμαι ο λυκος που γιορταζει
σαν η πολη καμπουριάζει
που με σκουριασμένα χνωτα
σας βρωμίζει όλα τα φωτα
Ειμαι ο λυκος στο σκοταδι
Που ξερναει κάθε χαδι
Που ‘χω άλλοθι του φονου
Και τη συνταγη του χρονου
Ειμαι ο λυκος στην αυλης σας
Που γαμαει τη σιωπη σας
Ειμαι ο λυκος στη χαρα σας
Που φωλιαζει στα αυτιά σας 

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

αλλος ενας συνηθισμένος κοσμος

Γλώσσες κομμένες από σαλια κι αγαπη
Ψυχες που κλέβουν Κοεμτζηδες στη 1η ευκαιριΑ
Για να δουλεψουν σκυμμένοι στη πιο πλαστη τους απατη
Σαν θυρωροι ξεφτιλες  σε μια χωρα εταιρία
Ξυρισμένα αιδοία – κεφαλια κι ανάγκες
Στο ΚαΖανι του κΡΑΤΟΥΣ να κανουν το φαί του
Ποζαρουν σε κορνιζες σαν μπατσοι μαλακες
Και ζει ο καθενας στο σΑπιο κι αθλιΟ  κουτι του
Πυρετοι που ανακατεύονται αισχρα στο μέτωπο τους   
Και στο στομεχι τους κυλανε χιλιαδες κιοτήδεΣ
Που ξεΦυτρωνουν  το πρωι σΑν Σκατα στο προσωπο τους

Αποστηθίζοντας έναν κοσμο που μονο εσυ όμως ειδες….

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

σ έναν τρελο Δεκεμβρη

Ο δρομος μας ξεπέρασε κι εφυγε μακρυα
Εξορισε το κοσμο μας σ έναν τρελο Δεκεμβρη
Που η σταχτη και η σκονη του ακομα μας γελα
Αφήνοντας επανω μας ότι αυτος λατρεύει

Που πηγαν οι ευχες σου χαθηκαν μες τις πληγες σου
Οι ανασες σου ρημάδια και γεματες με σημαδια
Ασε τις γιορτες σου να γυαλιζουν τις ουλες σου
Τιποτα δεν χαθηκε …όλα απ την αρχη

Τιποτα δεν τελειωσε ο χρονος είναι φιλος
Είναι φωτια ελευθερη που ξεφυγς απ τη φακα
Είναι η πολη που αλλαξε και εχει γινει σκυλος
Είναι η ψυχη που επαψε να ντύνεται με σαρκα

Αποψε όλα αλλαξαν και οι λαγοι βρυχώνται
Στον ουρανο ανεβαινουμε γιατι είναι δικος μας
Αποψε ειμαστε αυτοι που ολοι καταργιόνται
Αποψε ανεβαινουμε πιο πανω απ το θεο μας