Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

της Δημοκρατίας δουλος

Στον ανάπηρο μας κυκλο
μαζευτήκαμε ξανα
να γυρεύουμε το δίκιο
που χασαμε από παιδιά

Πείνα βρωμικη στο πιατο
αλλα εχουμε δουλειά
τραβα μία πριν το πάτο
μία ανασα λευτεριά

Σηκω επανω από κατω
μην αφησεις να σε βρει
χωρις γροθια-χωρις κραυγη
της Δημοκρατίας δουλος
μη ξυπνήσεις το πρωί

Ξενοι στο μαστο της μανας
με κουστούμι στο χωριό
η σιωπη μας σαν Τιτανας
και η χαρα μας σα χτικιό

Το χαμογελο ζορίζεις
στο καθρέφτη όταν πουλάς
τραβα μία πριν μ΄ αφήσεις
μία ανασα λευτεριάς

Σηκω επανω από κατω
μην αφησεις να σε βρει
χωρις γροθια-χωρις κραυγη
της Δημοκρατίας δουλος
μη ξυπνήσεις το πρωί



Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

μοναχος οδοφράγματα

Θελω να μοιαζει ο Βελζεβούλ
ομορφος σα νιφαδα
και να φωναζει βρε στο φουλ
και σε αφεντες και σε δουλ
μια βρώμικη καντάδα
Θελω να μοιάζουν με Σιαμ
τα θαυματα του κρατους
να ΄ναι γεματο με Αρντάν
κουτσα παιδια να κολυμπαν
κι αναρχικούς γαμάτους
Θελω να  μοιαζει η φωτια
γλυκια λουστραρισμένη
να παιζουν μεσα της παιδια
και από κατω να κυλα
εισπρακτορες σφαγμένοι

Θελω να κανω θαυματα
μα πως βρε να σε πείσω
γι άυτο σου λεω γάματα
μοναχος οδοφράγματα

θα κατσω και θα στήσω   

χόρτασα οργη

Βαρεθηκα να περιμένω έναν αιωνα
ποτε πουτανα πια θα γινει επι της γης
ετσι πετω μια πετρα από τον Παρθενωνα
να φτασει εκει στο Σαντιαγο της Χιλης
Ξεψυχισμένη η αθανασια περιμενει
σε μια γωνια ενας ηρωας να τη βρει
μα στο παραδεισο παν μονο οι πεινασμενοι
κι αυτή η πολη εναι γεμάτη χριστιανοι
Τα χρονια περασαν κι πλατη μου βαραινει
δεν λιονταριζω πια και χόρτασα οργη
ζω σε μια πολη με ραγιαδες φορτωμένη
που μου μυριζουνε απ τη πολλη σιωπη
Εντοιχισμένους εχω πανω μου ηγέτες
βρεγμενοι οι ισκιοι τους με σωματα στεγνά
μα θελω μια φορα αυτοι να είναι ικέτες

και να μου γλυφουν σα σκυλια τα αχαμνά

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

τι ωραια που γλεντάμε

Τι ωραία που περνάμε
τι ωραια που γλεντάμε
παντα ειμαστε χορτάτοι
και ποτε μας δεν πεινάμε
Μια ζωη , ζωη σε ταξη για να φαίνομαι ενταξει
μην αλλάξω τη ζωη μου κι ελπίδα μου πετάξει
παντα εδώ στο ιδιο μέρος και με κρυο και με θέρος
αναπνέω ότι μου δίνουν μεχρι και κενο αέρος

Τι ωραία που περνάμε
τι ωραια που γλεντάμε
παντα ειμαστε χορτάτοι
και ποτε μας δεν πεινάμε
Μια ζωή η ζωή στο κρυο και τα ‘’θελω’’ στο ψυγείο
μη πονέσω όταν φτασει η σειρα μου στο σφαγείο
να ζεσταίνω μες τα βράδια , μη με δουνε κρύα χαδια
μηπως ετσι και περάσω πιο γεματος μες τα άδεια

Τι ωραία που περνάμε
τι ωραια που γλεντάμε
παντα ειμαστε χορτάτοι
και ποτε μας δεν πεινάμε
Μια ζωη , ζωη στη φτήνια αναπνέω με το μήνα
να χορταίνω με των αλλων κι όμως να βρωμάω πείνα
πλεον γεμάτα είναι τα ματια, οι αυλες τα σκαλοπάτια

κι ολη πολη δωρεάν … γαμημένα ανθρωπάκια